Mevzuat5237 sayılı Türk Ceza KanunuMadde 153

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Madde 153

Türk Ceza Kanunu 153. maddesi, Hukuksal Eğitim mevzuat kütüphanesinde tam metin olarak yayımlanmıştır. Aşağıda maddenin tam metni, maddeyle eşleşen yüksek mahkeme kararları ve bu maddeden çıkmış sınav soruları yer alır. Ham metin için adresin sonuna /raw ekleyin.

Madde Metni

Madde 153- (1) İbadethanelere, bunların eklentilerine, buralardaki eşyaya, mezarlara, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarlıkların korunmasına yönelik olarak yapılan yapılara yıkmak, bozmak veya kırmak suretiyle zarar veren kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Birinci fıkrada belirtilen yerleri ve yapıları kirleten kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. (3) Birinci ve ikinci fıkralardaki fiillerin, ilgili dini inanışı benimseyen toplum kesimini tahkir maksadıyla işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır. Hakkı olmayan yere tecavüz

Bu Maddeyle İlgili Yüksek Mahkeme Kararları

13 karar eşleşti
6. Ceza Dairesi, 2021/25845 E., 2022/17465 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAsliye Ceza Mahkemesi
Sanığın camiinin camına taş atmak suretiyle kırdığı şeklinde kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesinde düzenlenen "ibadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala za
6. Ceza Dairesi         2021/25845 E.  ,  2022/17465 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Diyanet İşleri Bakanlığı davadan haberdar edilmeyip CMK'nın 233. maddesine aykırı şekilde yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de, suçtan zarar görenin vekili aracılığıyla şikayetçi olup davaya katılma ve temyiz talebinde bulunduğu görülmekle; katılma talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde; Sanığın sinir hastası olduğuna dair savunması ve adli sicil kaydında bulunan sabıka kayıtlarındaki hükümlerde hakkında TCK'nın 32/1. maddesinin uygulanmış olması karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre de; Sanığın camiinin camına taş atmak suretiyle kırdığı şeklinde kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesinde düzenlenen "ibadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçunun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesi yerine aynı Kanunun 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,13.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Diğer kararlar (4)

2. Ceza Dairesi, 2020/13988 E., 2021/14799 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAsliye Ceza Mahkemesi
tam metni aç
Sanığın Kavaklı Camii içerisinde şadırvan karşısındaki tuvalet kapısını kırmak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen "İbadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala za
2. Ceza Dairesi         2020/13988 E.  ,  2021/14799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İbadethanelere zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; Sanığın Kavaklı Camii içerisinde şadırvan karşısındaki tuvalet kapısını kırmak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen "İbadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçunun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 153/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
2. Ceza Dairesi, 2018/292 E., 2019/6989 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAsliye Ceza Mahkemesi
tam metni aç
2 yıl hapis olarak belirlenmesi; sanık ...'nin mağdur ...'in dernek başkanı olduğu caminin şadırvan kapısına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda ise, mala zarar verme suçu yönünden sanık ...'nin eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1.
2. Ceza Dairesi         2018/292 E.  ,  2019/6989 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suç tarihi gözetilerek, sanık ...'nin mağdur ...'ın imam olarak görev yaptığı caminin şadırvan ve tuvaletinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve mahkemenin kabulüne göre de 142/1-a. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan başladığı gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi; sanık ...'nin mağdur ...'in dernek başkanı olduğu caminin şadırvan kapısına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda ise, mala zarar verme suçu yönünden sanık ...'nin eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1. maddesiyle hüküm kurulması; yine, dosya içerisindeki mağdur ... tarafından sunulan 29/12/2014 tarihli tutanağa göre, zararın 29/12/2014 tarihinde kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı işlenen suçlar yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini ile; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/387 Esas ve 2010/815 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanık ...'un ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihi gözetilerek, sanık ...'in mağdur ...'ın imam olarak görev yaptığı caminin şadırvan ve tuvaletinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve mahkemenin kabulüne göre de 142/1-a. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan başladığı gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi; sanık ...'in mağdur ...'in dernek başkanı olduğu caminin şadırvan kapısına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda ise, mala zarar verme suçu yönünden sanığın eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1. maddesiyle hüküm kurulması; yine, dosya içerisindeki mağdur ... tarafından sunulan 29/12/2014 tarihli tutanağa göre, zararın 29/12/2014 tarihinde kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı işlenen suçlar yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/330 Esas ve 2012/42 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/330 Esas ve 2012/42 Karar sayılı ilamındaki nitelikli hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
2. Ceza Dairesi, 2022/15563 E., 2023/405 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAsliye Ceza Mahkemesi
tam metni aç
sayılı kararı ile sanık hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 153 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2022/15563 E.  ,  2023/405 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İbadethanelere zarar verme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/457 E., 2016/153 K. sayılı kararı ile sanık hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 153 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/457 E., 2016/153 K. sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15/09/2022 tarihli ve 2021/3257 Esas, 2022/14844 Karar sayılı kararı ile; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan ...'na gerekçeli hükmün usulüne uygun olarak tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; camiye girenlerin kendisini sinirlendirmesi üzerine sinirle taş attığına, taşların cami camına denk geldiğine, kastının olmadığına, verilen cezanın çok olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın, ... mahallesi Merkez Camiinin camlarını taşla kırmak suretiyle müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilmiştir. 2.Olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, caminin pencere camı ile kapı camlarının bir kısmının kırılmış olduğu, caminin bu haliyle 150,00 TL civarında zararının olduğu belirtilmiştir. 3. Sanık savunmalarında, camiye giden kişilerin evin demir dış kapısına vurarak kendisine rahatsızlık verdiklerini, bu nedenle sinirlenip caminin camlarını kırdığını beyan etmiştir. 4. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın başkalarının rahatsızlık vermesi nedeniyle eylemi gerçekleştirdiğine yönelik temyiz isteği yönünden; üçüncü şahısların iddia ettiği gibi kendisini rahatsız etmeleri halinde rahatsızlık veren kişi ve eylemle ilgisi olmayan şahsa veya mala verilen zarar bakımından tahrik hükümlerinin ve kastının olmadığının değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanığın diğer temyiz istekleri yönünden; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/457 E., 2016/153 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.
2. Ceza Dairesi, 2019/10070 E., 2020/854 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAsliye Ceza Mahkemesi
tam metni aç
Köyü Camii içindeki yardım kutusunu zorlaması eylemlerinin TCK'nın 153/1. maddesinde tanımlanan ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca hükümler kurulması,
2. Ceza Dairesi         2019/10070 E.  ,  2020/854 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, ibadethanelere zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin hırsızlık suçu yönünden sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Karar tarihinde farklı yargı çevresindeki Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın, istinabe mahkemesinde alınan 20/05/2014 tarihli ifadesinde, duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1692 Esas, 2008/126 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen suç uzlaşma kapsamına alınmış ise de, sanığın adli sicil kaydındaki diğer mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, bu husus sonuca etkili görülmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın suç tarihinde katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusundan 10,00 TL para çalması ve katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusunu zorlayarak hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi eylemlerine yönelik uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanun’un 142/1-a, b maddeleri olarak karar yerinde gösterilmesi, 2- Hırsızlık suçları yönünden hükmün gerekçe kısmında, “sanığın eylemi nedeniyle cezasından alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığından sanığa alt sınırdan ceza tayini yoluna gidildiği” belirtildiği halde, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “suçun işleniş şekli, suç konusunun değer ve önemi ile sanığın kast ve saiki göz önüne alınarak sanığın suçunda birden fazla ağırlaştırıcı neden bulunduğu anlaşılmakla takdiren ve teşdiden” şeklinde gerekçe gösterilerek sanık hakkında teşdiden temel cezanın belirlenmesine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması, 3- Sanığın suç tarihinde gündüz vakti, katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii içerisindeki yardım kutusundan 10.00 TL parayı çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, 4- Dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporu, olay yeri görgü ve tespit tutanağında, katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camiinde herhangi bir zararın tespit edilmediği, katılan ...’ün de ifadelerinde, kamera görüntülerini izlediğinde, sanığın cami içindeki yardım kutusunu tornavidayla zorlayarak açmaya çalıştığını, ancak açamadığını gördüğünü beyan ettiği, katılanın ifadelerinde yardım kutusunda zarar oluşup oluşmadığına dair herhangi bir beyanının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...’ten olay nedeniyle yardım kutusunda herhangi bir hasar oluşup oluşmadığı sorulup kararda, zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, 5- Sanığın suç tarihinde katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii görevli odasının kapı kilidini ve yardım kutusunun kilidini kırması eylemi ile mahkemenin kabulüne göre katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusunu zorlaması eylemlerinin TCK'nın 153/1. maddesinde tanımlanan ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Eşleştirme iki kanıta dayanır: kararın kendi metnindeki madde atfı ve şerh kitaplarının o kararı hangi maddenin altında bastığı. Otomatik üretilmiştir, hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ve sonraki içtihat değişikliklerini ayrıca denetleyin.

Bu Maddeyle İlgili Sınav Sorusu

Ceza Hukuku Özel Hükümler

(M), aralarında mensup oldukları farklı dini inanışlar nedeniyle husumet bulunan (Y) ailesine yönelik tahkir edici bir eylemde bulunmak amacıyla, gecenin ilerleyen saatlerinde aile kabristanına gitmiştir. Burada, ailenin kısa bir süre önce vefat eden büyüğü (V)'nin mermer mezar taşını bir balyoz yardımıyla kırmış ve mezarın üzerine işlenmiş olan dini sembolleri sprey boya ile kapatarak tanınmaz hale getirmiştir.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre, olayla ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

A) (M)'nin eylemi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 153. maddesinin birinci fıkrası kapsamında "İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme" suçunu oluşturur ve fiilin, ailenin mensup olduğu dini inanışı tahkir maksadıyla işlenmesi nedeniyle aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca cezanın artırılması gündeme gelir.
B) (M)'nin fiili, mezarlık kamunun yararlanmasına ayrılmış bir yer olduğundan, TCK m. 152/1-a uyarınca mala zarar verme suçunun nitelikli halini oluşturur ve bu özel düzenleme öncelikli olarak uygulanır.
C) (M), hem TCK m. 153'teki suçu hem de ölen (V)'nin hatırasına hakaret suçunu (TCK m. 130) işlemiştir; bu nedenle fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu tutulur.
D) Eylem, esasen (Y) ailesinin dini değerlerine yönelik olduğu için TCK m. 125/3-c'de düzenlenen "kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle hakaret" suçunu oluşturur ve eylemin alenen işlenmesi nedeniyle verilecek ceza ayrıca artırılır.
E) Mezar taşının kırılması TCK m. 130/2 kapsamında ölünün hatırasına tahkir edici bir fiil teşkil ederken, dini sembollerin boyanması TCK m. 153/2'deki kirletme suçunu oluşturduğundan, faile yalnızca daha ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilir.
Önceki Madde
Madde 152
Sonraki Madde
Madde 154