5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Madde 18

Türk Ceza Kanunu 18. maddesi, Hukuksal Eğitim mevzuat kütüphanesinde tam metin olarak yayımlanmıştır. Aşağıda maddenin tam metni, maddeyle eşleşen yüksek mahkeme kararları ve bu maddeden çıkmış sınav soruları yer alır. Ham metin için adresin sonuna /raw ekleyin.

Madde Metni

Madde 18- (Mülga: 23/4/2016-6706/36 md.) Yabancı kanunun göz önünde bulundurulması

Bu Maddeyle İlgili Yüksek Mahkeme Kararları

14 karar eşleşti
5. Ceza Dairesi, 2010/669 E., 2010/867 K.
yüksek eşleşmeKarar metninde maddeye atıf var
...'nın yapılan yargılanması sonunda; 5237 sayılı TCK.nun 18/1-8. maddesi gereğince zimmet suçundan iade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair, ...
5. Ceza Dairesi         2010/669 E.  ,  2010/867 K. "İçtihat Metni" Gürcistan Adli Makamlarının 16 Kasım 2007 günlü tutuklama emri nedeniyle iadesi talep edilen ... ...'nın yapılan yargılanması sonunda; 5237 sayılı TCK.nun 18/1-8. maddesi gereğince zimmet suçundan iade talebinin kabul edilebilir olduğuna dair, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2009 gün ve 2009/553 Değişik İş karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Anayasa'nın 90/son, 141/3, CMK.nun 34, 230/1-b ve TCK.nun 18/4. maddelerine göre sırayla “usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir, bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır, hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde gözönünde bulundurulur, hükmün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekir, kişinin bulunduğu yer ağır ceza mahkemesi, geri verme talebi hakkında bu madde ve Türkiye'nin taraf olduğu ilgili uluslararası sözleşme hükümlerine göre karar verir”. İadesine karar verilen sanık ve müdafiilerin yargılama sırasında ve temyizlerinde özetle “suçlamaların tamamen siyasi olduğunu, siyasi ilişkileri nedeniyle yargılamak için iade talebine konu suçların uydurulduğunu iadeyi talep eden ülkede adil yargılama yapılmayacağını ve insanlık kurallarının ihlal edildiğini bildirmeleri karşısında, her iki ülkenin de taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesinin 3/1-2. maddesinin “ İade talebine sebep olan suç kendisinden iade talep edilen tarafça siyasi bir suç veya böyle bir suç ile murtabit bir fiil olarak telakki edildiği takdirde suçlu iade edilmeyecektir. Kendisinden iade talep edilen taraf, adi bir suç için vaki iade talebinin bir şahsı ırk, din, milliyet veya siyasi kanaat cihetinden takip veya cezalandırmak gayesiyle yapıldığına veya bu şahsın vaziyetinin bu sebeplerden biri dolayısı ile ağırlaşabileceğine dair ciddi sebepler mevcut olduğuna kanaat hasıl ettiği takdirde de aynı kaide tatbik edilecektir” ve TCK.nun 18/3. maddesinin “Kişinin, talep eden devlete geri verilmesi halinde ırkı, dini, vatandaşlığı, belli bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasi görüşleri nedeniyle kovuşturulacağına veya cezalandırılacağına ya da işkence ve kötü muameleye maruz kalacağına dair kuvvetli şüphe sebepleri varsa, talep kabul edilmez” hükümleri ile yukarıda belirtilen kurallar gözetilerek sanığa bu konudaki iddia ve kanıtlarını duruşmada ortaya koyma olanağının verilmesi, bunların ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilmesi, ulaşılan kanaatle birlikte karara esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi yerine noksan araştırma ve yetersiz gerekçeye dayanılarak yazılı biçimde geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Diğer kararlar (4)

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu, 2013/51 E., 2013/57 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAğır Ceza
tam metni aç
taklitlerini yapmak, taşınır ve sabit tarihi eselerde izinsiz kazı yapmak ve bu işe ortaklık etmek, milli ve yabancı paraların sahtesini basmak, bunları Tunus şehirlerine sokmak ya da bunların piyasaya sürülmesine ortak olmak suçlarından, 5237 sayılı TCK'nun 18/4. maddesi ve "Türkiye Cumhuriyeti ile Tunus Cumhuriyeti arasında Cezai konularda Adli Yardımlaşma ve Suçluların Geri Verilmesi Sözleşmesi
Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/51 E.  ,  2013/57 K. "İçtihat Metni" Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 12. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 31.05.2011 Sayısı : 119-241 İadesi İstenen : Mahmoud Allani İadesi istenen Mahmoud Allani hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2010 gün ve 5329 sayılı talepnamesiyle; Tunus Devleti Tarihi ve Arkeolojik Eserlerin Korunması ve Sahtecilik Tekniklerine Dair Kanunun 54, 55, 59, 61, 80, 81, 82, 83 ve 93. maddelerine ve Tunus Ceza Kanunu'nun 32, 182,187, 258, 264, 131, 132 ve 162. maddelerine göre menkul mallara yönelik suç örgütü kurmak ve örgütte aktif olarak faaliyette bulunmak, hırsızlık, tarihi yapıların görüntü ve şeklini değiştirmek, yıkmak, yürürlükteki mevzuatı dikkate almaksızın tarihi sikke/para ve parçaların ticaretini yapmak, koruma altındaki bazı taşınırların emanet yerlerini değiştirmek, arkeolojik ve tarihi eserleri yetkili makamlara bilgi vermeksizin edinmek, ruhsatsız olarak tarihi eser ve mekanlarda faaliyette bulunmak ve bunların dış görünümlerini kasten değiştirmeye teşebbüs etmek, izinsiz olarak taşınır tarihi eserlerin sahte taklitlerini yapmak, taşınır ve sabit tarihi eselerde izinsiz kazı yapmak ve bu işe ortaklık etmek, milli ve yabancı paraların sahtesini basmak, bunları Tunus şehirlerine sokmak ya da bunların piyasaya sürülmesine ortak olmak suçlarından, 5237 sayılı TCK'nun 18/4. maddesi ve "Türkiye Cumhuriyeti ile Tunus Cumhuriyeti arasında Cezai konularda Adli Yardımlaşma ve Suçluların Geri Verilmesi Sözleşmesi" hükümlerine göre adı geçenin kovuşturması yapılmak üzere Tunus Cumhuriyetine iadesi konusunda karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesince 31.05.2011 gün ve 119-241 sayı ile; "5237 sayılı TCK'nun 18/4. maddesi ve Tunus Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti arasında Cezai Konularda Adli Yardımlaşma ve Suçluların Geri Verilmesi Sözleşmesi hükümlerine göre Tunus adli makamlarına geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna" karar verilmiştir. Kararın iadesi istenen kişi müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 29.03.2012 gün ve 1427-10624 sayı ile; “Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu", Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.12.2012 gün ve 24277-26217 sayı ile; “Sanığın Tunus adli makamlarına iadesine karar verilen suçların sevk ve nitelendirmesine göre Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 Karar sayılı kararında belirlendiği gibi temyiz incelemesi görevinin dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 8. ve 12. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın Tunus adli makamlarına iadesine ilişkin kararın temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesinde; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır. Suçluların iadesi kararı 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinde sayılan anlamda bir hüküm olmamakla birlikte, 5237 sayılı TCK'nun 18. maddesindeki özel düzenleme gereğince temyiz kanun yoluna tabi kılınmıştır. Başka bir devlet tarafından istenen kişinin iadesine karar verilebilmesi için iddianameye gerek bulunmamakta, iade hususu ilgili Cumhuriyet savcılığı tarafından bir talepname ile ağır ceza mahkemesinden istenmektedir. Dolayısıyla, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi kapsamında dava açan bir belge bulunmadığından bu tür davalarda Yargıtay Ceza Daireleri arasındaki görev ayrımı karara ve talepnameye birlikte bakılmak suretiyle belirlenmelidir. Zira, talepnamede suç isnadına değil, bir suç listesine yer verilmektedir. Karar ise bu listedeki suçlara ilişkin olmalıdır. Bu durumda hangi Özel Dairenin görevli olduğu, kararın temyiz edilen bölümünün kapsadığı suçların en ağırı nazara alınmak suretiyle tespit edilecektir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır. Temyiz incelemesine konu suçlardan talepnamede gösterilen parada sahtecilik suçunun müeyyidesi, 5237 sayılı TCK’nun 197/1. maddesi uyarınca iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası olup, talepnamede belirtilen diğer suçlardan daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, Yargıtay 12. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve iade konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 8. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, 1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2012 gün ve 1427-10624 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, 2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
1. Ceza Dairesi, 2013/649 E., 2013/2902 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf var
tam metni aç
A-Mağdur Ömer'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; sanıklar hakkında TCK.nun 87/2-b uygulamasıyla 12 yıl 18 ay hapis, TCK.nun 62. maddesi uygulanması ile de 10 yıl 15 ay hapis yerine, 13 yıl 6 ay hapis cezası verilerek fazla ceza tayini yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.
1. Ceza Dairesi         2013/649 E.  ,  2013/2902 K. * KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA * GENEL GÜVENLİĞİ TEHLİKEYE SOKMA * SUÇ İŞLEMEK İÇİN ÖRGÜT KURMA VE ÖRGÜTE ÜYE OLMA * İŞ YERİNİN GECE VEKTİ KURŞUNLANMASI * MALA ZARAR VERME * KASTEN YARALAMA * KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 42 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 109 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 165 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 171 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 220 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 265 * ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA KANUN (6136) Madde 13 * CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322 "İçtihat Metni" 1.a-Sanık O.. K..’ın tabanca ile ateş ederek mağdur Ercan'ın batın bölgesinden isabetle karaciğer ve kolon yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 35.maddesi uygulaması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, sanıklar O.. K.. ve H.. K.. hakkında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayini, b-Tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanıklar H.. K.., O.. K.. ve M.. K.. hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanması gerektiği ayrıca suç örgütü üyesi olan sanıkların örgüt kapsamında işlediği suçlar nedeniyle TCK.nun 58/9.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, c-Sanıklar H.. K.., O.. K.. ve S.. K..’ın mağdur Özen'e yönelik yağma suçunu işlerken yasanın birden fazla bendini ihlal etmeleri nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2-Suç örgütüne üye olma suçundan mahkum olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/9.maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düzeltme öneren düşünceye iştirak edilmemiştir. 3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, mağdur Özen'e yönelik yağmaya teşebbüs, mağdur Ömer’e yönelik hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, mağdurlar Maşallah ve Ercan'a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü ve Uğur’a yönelik kasten yaralama, görevli memura direnme, sanık O.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak,mağdur Özen’e yönelik yağmaya teşebbüs,mağdurlar Maşallah ve Ercan’a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü ve Uğur’a yönelik kasten yaralama, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık S.. K.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Özen’e yönelik yağmaya teşebbüs, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık V.. T.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Maşallah'a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü’ye yönelik kasten yaralama, hırsızlık malını kullanma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M.. T.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Lütfü'ye yönelik kasten yaralama, mağdur Ercan’a yönelik eylemi ile hırsızlık malını kullanma, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, mağdur Ömer’e yönelik hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, sanık M.. Ş.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, mağdur Ömer'e yönelik hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, sanıklar S.. H.. ve S.. H.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar S.. E.., R.. Ç.., T..M.., E.. A.., K.. B.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, sanıklar A..T..T.. ve F.. K.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte bilerek yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık M.. T..'nün mağdur Ercan'a yönelik eylem dışındaki suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar M.. P.., S.. Ç.., Y.. S.., H.. Ö..ve Ş.. A.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, sanıklar H.. K.., O.. K.. ve S.. K.., M.. Ş..'nın mağdurlar A.. L.. ile H.. Ç..'e yönelik şantaj, tehdit, mala zarar verme, genel güvenliğin tehlikeye sokulması; sanıklar Y.. S.. ve H..Ö..’in mağdurlar Maşallah, Ercan, Lütfü ve Uğur'a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanıklar H.. K.. ve O.. K.. hakkında hırsızlık malını kullanma, sanıklar R.. Ç.. ve M.. Ş.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanıklar H.. K.., O.. K.., S.. K.., V.. T.., M.. T.., S.. E.., M.. K.., M.. Ş.., A.. K.., Y.. S.., H..Ö.., M.. P.. hakkında mağdur Engin’e yönelik tehdit, sanık Serkan hakkında mağdur Nuh'a öldürmeye teşebbüs, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanıklar H.. K.., O.. K.., V.. T.. ve M.. T.. hakkında 21/05/2006 tarihindeki olayda genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının TCK.nun 44.maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar H.. K.., O.. K.. ve S.. K.. müdafiileriyle sanıklar Volkan ve Sertaç müdafii ve sanık Suat müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık Tuncay'ın bir nedene dayanmayan, sanık M.. K.. ve M.. Ş.. müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, sanıklar Rizvan ve Süleyman müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübuta, seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine vesaireye, sanıklar Mahmut ve Eyyup müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık Fahrettin müdafiinin sübuta vesaireye, sanık Kemal müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık A..T.. T..müdafiinin sübuta, seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının mağdurlar Hakkı ve Ahmet'e yönelik eylemde sanıkların suçunun sübutuna, sanıklar M.. P.., S.. Ç.., Y.. S.., Hacı Özdemir ve Ş.. A..'in suç örgütüne üye olma suçlarının sübutuna, sanıklar Yakup ve Hacı'nın mağdurlar Maşallah, Lütfü, Ercan ve Uğur'a yönelik eylemde suçlarının sübutuna, mağdur Engin'e yönelik eylemde sanıkların suçunun sübutuna, sanık Serkan'ın genel güvenliğin tehlikeye sokulması ve mağdur Nuh'a yönelik eyleminin sübutuna, sanıklar Hakan ve Oktay'ın hırsızlık malını kullanma suçunun sübutuna, sanıklar Rizvan ve M.. Ş..’nın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, A-Mağdur Ömer'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; sanıklar hakkında TCK.nun 87/2-b uygulamasıyla 12 yıl 18 ay hapis, TCK.nun 62. maddesi uygulanması ile de 10 yıl 15 ay hapis yerine, 13 yıl 6 ay hapis cezası verilerek fazla ceza tayini yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; mağdur Ömer'e yönelik kasten yaralama suçundan, sanıklar H.. K.., M.. K.. ve M.. Ş.. hakkında kurulan hükümde, verilen "13 yıl 6 ay hapis" cezasının TCK.nun 87/2-b uygulamasıyla 12 yıl 18 ay hapis, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu “10 yıl 15 ay hapis” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümle, sanık H.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, mağdur Özen'e yönelik yağmaya teşebbüs, mağdur Ömer’e yönelik hürriyetinden yoksun kılma, mağdurlar Maşallah ve Ercan'a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü ve Uğur’a yönelik kasten yaralama, görevli memura direnme, sanık O.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, mağdur Özen'e yönelik yağmaya teşebbüs, mağdurlar Maşallah ve Ercan’a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü ve Uğur’a yönelik kasten yaralama, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık S.. K.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Özen'e yönelik yağmaya teşebbüs, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık V.. T.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Maşallah’a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs, mağdur Lütfü’ye yönelik kasten yaralama, hırsızlık malını kullanma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M.. T.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, mağdur Lütfü’ye yönelik kasten yaralama, hırsızlık malını kullanma, görevli memura direnme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, mağdur Ömer’e yönelik hürriyetinden yoksun kılma, sanık M.. Ş.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, mağdur Ömer'e yönelik hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar S.. H.. ve S.. H.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar S.. E.., R.. Ç.., T.. M.., E.. A.., K.. B.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleriyle sanıklar M.. P.., S.. Ç.., Y.. S.., H.. Ö.. ve Ş.. A.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, sanıklar H.. K.., O.. K.., S.. K.. ve M.. Ş..'nın mağdurlar A.. L.. ile H..Ç..’e yönelik şantaj, tehdit, mala zarar verme, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, sanıklar Y.. S.. ve H..Ö..'in mağdurlar Maşallah, Ercan, Lütfü ve Uğur’a yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanıklar H.. K.. ve O.. K.. hakkında hırsızlık malını kullanma, sanıklar R.. Ç.. ve M.. Ş..hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen beraat hükümleri ve sanıklar H.. K.., O.. K.., S.. K.., V.. T.., M.. T.., S.. E.., M.. K.., M.. Ş.., A.. K.., Y.. S.., H.. Ö.., M.. P.. hakkında mağdur Engin'e yönelik tehdit, sanık Serkan hakkında mağdur Nuh'a yönelik öldürmeye teşebbüs, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve sanıklar H.. K.., O.. K.., V.. T.. ve M.. T.. hakkında 21/05/2006 tarihindeki olayda genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının TCK.nun 44. maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B.a-Sanık Mahmut hakkında mağdur Ercan'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden; Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; olay esnasında sanık Mahmut ile sanık Oktay'ın mağdur Ercan'a doğru tabancayla birden fazla ateş ettikleri, sanık Oktay'ın tabancasından çıkan merminin mağdurun batın bölgesine isabetle karaciğer ve kolon yaralanmasına neden olduğu, sanık Mahmut'un tabancasından çıkan merminin ise mağdurun bacağına isabetle femur açık kondil kırığına neden olduğu olayda; sanık Mahmut'un birlikte suç işleme kararına bağlı olarak sanık Oktay’la suçun icrasına katıldığı ve savunmayı imkansız kılarak eylem üzerinde ortak hakimiyet kurdukları gözönüne alınarak, sanık Mahmut'un da kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde kemik kırığı meydana getirecek şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması, b-Sanıklar A.. T.. ve F.. K.. hakkında suç işlemek için kurulan örgüte bilerek yardım etme suçları yönünden; aa-Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 85.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 220/6-7. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bb-Örgüt mensubu olmayan sanıklar hakkında TCK.nun 58/9. maddesinin uygulanması, c-Sanık H.. K.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden; Sanığın mağdur H..Ç..'e yönelik 28/01/2006 tarihinde işyerinin gece vakti kurşunlanması eylemi ile ilgili beraat kararı verilmiş olup sanığın yakalandığında da üzerinde ruhsatsız tabanca bulunmaması karşısında gerekçesi gösterilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye taleplerinin reddine, karşı temyiz bulunmadığından sanık Mahmut hakkında CMUK.nun 326/son maddesinin gözönüne alınmasına, 03/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
9. Ceza Dairesi, 2012/1840 E., 2012/3195 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varAğır Ceza Mahkemesi
tam metni aç
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 18/5-7. maddeleri uyarınca geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna,
9. Ceza Dairesi         2012/1840 E.  ,  2012/3195 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Suç örgütü oluşturma, kasten yaralama, mala zarar verme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 18/5-7. maddeleri uyarınca geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna, ...’un iade edilinceye kadar suçlarının niteliği, mevcut delil durumu, dosya kapsamı ve hakkındaki kuvvetli suç şüphesinin bulunduğu da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 18/7. maddesi uyarınca tutukluluk halinin devamına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nin 31.05.2011 tarihli yazısı sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, geri verilmesi talep edilen müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna dair kararın ONANMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
10. Ceza Dairesi, 2019/2185 E., 2019/7044 K.
orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf var
tam metni aç
B) Kabule göre de; hükmün esasını teşkil eden kısa kararda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 68. maddesi ile değişik 191/1.
10. Ceza Dairesi         2019/2185 E.  ,  2019/7044 K. "İçtihat Metni" Mahkeme :SİVAS 5. Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : A) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra; 1) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , 2) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2,3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına, Karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması, B) Kabule göre de; hükmün esasını teşkil eden kısa kararda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 68. maddesi ile değişik 191/1. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde, gerekçeli kararda hükmün birinci fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yoluna gidildiği açıklanmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturularak hükmün karıştırılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Eşleştirme iki kanıta dayanır: kararın kendi metnindeki madde atfı ve şerh kitaplarının o kararı hangi maddenin altında bastığı. Otomatik üretilmiştir, hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ve sonraki içtihat değişikliklerini ayrıca denetleyin.