Çalışma izni nedir?

Geçerli çalışma izni, yabancının belirli bir işverene bağlı çalışma iznidir ve doğrudan ikamet izni sayılır.

Muafiyet teyit belgesi, 4817 sayılı Kanun m.10 uyarınca çalışma izni almasına gerek olmayan yabancıya verilen belgedir ve ikinci cümle mülga olmakla birlikte ilk cümle uyarınca ikamet izni sayılır.

Her iki belge de madde metni uyarınca ikamet izni yerine geçer; ancak muafiyet belgesinin ikamet izni sayılması, geçerli bir çalışma izniyle birlikte bulunmasına bağlıdır.

İlk verilişte yabancının 7. madde kapsamına girmediği aranır.

Uzatma başvurusunda da aynı şart aranır.

Her iki durumda da 7. madde kapsamı kontrolü zorunludur; uzatmada ayrı bir muafiyet tanınmamıştır.

Çalışma izni, Bakanlıkça 4. maddedeki politikaya göre verilen idari izindir.

5901 sayılı Kanun m.28 kapsamında bulunanların çalışma hakkı, izin rejiminden ayrı olarak saklıdır.

Bu kapsamdaki kişiler için çalışma izni rejimi uygulanmaz; çalışma hakkı izin şartına bağlanmadan korunur.

Madde, ikamet tezkeresi, çalışma izni ve çalışma izni muafiyeti belgelerini açıkça sayar.

Bu belgeler dışında kalan idari işlemler için madde kendi başına bir harç oranı öngörmez.

Maddedeki oranlar yalnızca sayılan üç belge türüne uygulanır; diğer işlemler için ilgili tarife aranır.

İlgili ülkenin vatandaşı olan kişi, istihdam için yeterli bir statü taşır.

Vatandaş olmayan ancak süresiz oturma ve çalışma izni bulunan kişi de aynı şekilde kapsama girer.

İki grup da aynı şartlarla istihdam edilebilir; vatandaşlık tek başına zorunlu koşul değildir, ülkede süresiz çalışma hakkı yeterlidir.

Bu maddeye göre izin, Türk soylu yabancıya özel nitelikli bir izin olarak verilir ve özel kanunlardaki nitelik ile yükümlülükler aranır.

Genel çalışma izni, 6735 sayılı Kanun çerçevesinde ve maddeye konu olmayan genel koşullarla verilir.

Bu maddeye dayanılarak yapılan başvuruda 6735 sayılı Kanun'un genel koşulları değil, bu maddede sayılan koşullar değerlendirilir.