Doğal (tabii) sit nedir?

Kültür varlıklarında tespit, örnek durumda olan ve ait olduğu devrin özelliklerini yansıtan yeterli sayıda eser ile sınırlı olarak yapılır.

Doğal sit alanlarında tespit, tarih ve sanat ölçütü yerine doğal özellikler ve bölge niteliği dikkate alınarak yapılır.

Kültür varlığı seçiminde devletin imkânları gözetilerek sınırlama yapılabilir; doğal sit alanında bu seçim ölçütü uygulanmaz.

Kültür varlıklarında yetkili izin makamı yerel yetkili idare ya da koruma bölge kurulu müdürlüğüdür.

Tabiat varlıkları ve doğal sit alanlarında yetkili izin makamı çevre ve şehircilik il müdürlüğüdür.

İzin makamına göre izin alınmadığı ya da izne aykırı davranıldığı tespit edilir; yanlış makamdan alınan izin geçerli izin sayılmaz.

Sit alanı niteliği taşımayan ya da özel kanun kapsamında kalan yerler.

Birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanları ile doğal sit alanları.

Birinci fıkradaki kolaylıklar yalnızca birinci grupta uygulanır; ikinci grupta uygulanmaz.

Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı, muhafaza ormanı, yaban hayatı geliştirme sahası ve özel çevre koruma bölgelerinde ilgili Bakanlığın olumlu görüşü aranır.

Doğal sit alanlarında ise ilgili koruma bölge kurulunun olumlu görüşü aranır.

Hangi görüşün alınacağı alan türüne göre değişir; her iki halde de olumlu görüş olmadan izin verilemez.

2863 sayılı Kanun kapsamında doğal sitler ve tabiat varlıklarına ilişkin Genel Müdürlüğe verilen görevler Başkanlıkça yerine getirilir (fıkra 3).

Genel Müdürlüğün bu alan dışındaki görevleri bu fıkra kapsamında değildir.

Uludağ Alanında bu görevlerin ifası Başkanlığa geçer.