Geçici koruma nedir?

Bireysel başvuru üzerine yapılan uluslararası koruma; yabancının kendi kişisel durumu incelenir.

Kitlesel olarak gelen ve ayrıldığı ülkeye dönemeyen yabancılara acil olarak sağlanan geçici koruma; toplu bir rejimdir.

Bireysel statü belirlemesi ile toplu geçici koruma farklı usul ve kurallara tabidir; aynı kişi hakkında iki rejim birlikte uygulanmaz.

Geçici koruma, kitlesel bir geliş ve zorunlu ayrılma olgusuna dayanır ve tek tek bireysel değerlendirme yapılmadan topluca sağlanabilir.

Mülteci, şartlı mülteci ve ikincil koruma ise kişinin bireysel başvurusuna ve her başvuru sahibi için ayrı yapılan değerlendirmeye dayanır.

Geçici korumada statü belirlemesi kişi bazında değil kitlesel olgu üzerinden yapılır; bu nedenle m.91 ile m.61 vd. farklı koşullara bağlanmıştır. Ayrıca geçici korumanın süresi ve sona erme koşulları yönetmelikle belirlenir.

Uygulanması gerekli olan ihtiyati tedbirlerde bir haftalık talep süresi doğrudan uygulanır.

Düzenleyici nitelikteki tedbirlerde bu süre ve uygulama işlemi işlevsel olarak uygulanmaz.

Tedbirin niteliğine göre süre ve icra başvurusunun anlamı değişir.

Diğer geçici korumalar kendi özel kanunlarında düzenlenmiş olabilir.

İhtiyati tedbir ve delil tespiti HMK m.389-405'te genel olarak düzenlenmiştir.

Diğer geçici korumalara HMK m.389-405 doğrudan uygulanmaz; yalnızca özel hüküm yoksa ve niteliğine uygun olduğu ölçüde kıyas yoluyla uygulanır.

Bireysel koruma talebi, münferit başvuruya ve kişisel durumun incelenmesine dayanır.

Kitlesel geçici koruma, acil bir durumda toplu gelişe ve bu gelişe bağlı korumaya dayanır.

Amaç hükmü her iki korumayı da kapsar; uygulanacak usul ve esaslar farklıdır ve ilgili maddelerde ayrıca düzenlenir.