Usul ve esas nedir?

Birinci fıkradaki süre uzatma yetkisi yalnızca Cumhurbaşkanına aittir.

İkinci fıkradaki usul ve esas belirleme yetkisi Maliye Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı veya Sosyal Güvenlik Kurumuna aittir.

Süre uzatma kararı ile uygulamaya ilişkin düzenleme birbirinden ayrılır; bakanlık ya da kurum süre uzatamaz, yalnızca usul belirleyebilir.

Madde, Kurulun genel nitelikli usul ve esasları belirlemesini öngörür; örneğin tazminat ödemesi ya da pazarlama için genel kurallar.

Somut bir tazminat talebinin veya tek bir reasürans sözleşmesinin kabulü gibi tekil işlemler bu maddenin doğrudan konusu değildir.

Kurulun bu maddeye dayanarak yapacağı işlem genel düzenleyici karakterde olur; tekil işlemlerin yetkisi bu maddeden değil, kurumun diğer düzenlerinden çıkar.

Hizmetin yürütülmesi Maliye ve Gümrük Bakanlığının görevidir.

Usul ve esasların belirlenmesi de aynı Bakanlığın yetkisindedir.

Hem hizmetin yürütülmesi hem de bunun usul ve esasları tek bir Bakanlığa bağlanmıştır; ayrıntı düzenlemesi bu Bakanlık tarafından yapılır.

Başvuru yeri, belge, işlem sırası gibi hususlar usul ve esas kapsamındadır.

Yaş, muhtaçlık, kimsesizlik ve vatandaşlık gibi koşullar kanunun esas hükmüne aittir.

Bu koşullara ilişkin uyuşmazlıkta yönetmelik değil kanun hükmü esas alınır.

Teşvik usul ve esaslarının müştereken tespiti, idari düzenleme niteliğindedir.

İhracatçı sayılma, kanunda doğrudan yer alan bir statü hükmüdür.

Usul ve esaslar ilgili kurumlarca belirlenirken ihracatçı sayılma kanunla ve her yıl Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenen döviz ölçütüyle düzenlenmiştir.

Kuruluşların kurulması, izni ve standartları yönetmelikle düzenlenir.

Ücretsiz kapasite oranı doğrudan kanunla belirlenmiştir ve yönetmelikle değiştirilemez.

Yüzde üçlük oran, yönetmelik değişikliği ile azaltılamaz veya artırılamaz.