Yatırımcı nedir?

Gerçek kişi yatırımcılarda yabancı ülke vatandaşlığı ya da yurt dışında ikamet eden Türk vatandaşlığı ölçüttür.

Tüzel kişilerde ölçüt, yabancı ülke kanunlarına göre kurulmuş olmak veya uluslararası kuruluş olmaktır.

Yurt içinde yerleşik ve Türk vatandaşı olan kişi bu tanım kapsamında yabancı yatırımcı sayılmaz; Türk vatandaşının yurt dışı ikameti ise kendi başına yeterli değildir, ikamet belgelenmelidir (ilgili Yönetmelik hükmü).

Kanun kapsamındaki yabancı yatırımcı, yabancı uyruklu gerçek kişi, yurt dışında yerleşik Türk vatandaşı veya yabancı kanuna göre kurulmuş tüzel kişi olabilir.

Yerli yatırımcı, Türkiye'de yerleşik ve Türk hukukuna tabi olan yatırımcıdır.

Yabancı yatırımcı, Türkiye'deki yatırımı bakımından yerli yatırımcıyla eşit muameleye tabi tutulur; bu eşitlik Maddenin 1. fıkrasının 2. bendinde güvence altına alınmıştır.

6224 sayılı Kanun kapsamında kurulmuş ve Kanunun yürürlüğünden önce faaliyette bulunan şirketler.

4875 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra kurulan veya yatırım yapan yabancı yatırımcılar.

Mevcut kuruluşlar kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla bu Kanuna tabidir; yeni yatırımcılar ise Kanunun genel hükümlerine doğrudan tabidir.

Platform ile müşteri arasındaki uyuşmazlıklar.

Yatırımcı tazmin sistemi kapsamındaki haklar.

Platform uyuşmazlıkları genel hükümlere tabidir; kripto varlıklar tazmin hükümlerine tabi değildir.

Kurul, yatırımcıları sınıflandırarak her grup için farklı korumanın belirlenmesini sağlayabilir.

Sınıflandırma yapılmadığında koruma tüm yatırımcılar bakımından aynı ölçütle belirlenir.

Sınıflandırma yetkisi, yatırımcı gruplarına göre farklı koruma düzeyi uygulanmasına imkân verir.

Müşteri nakitleri, bankada ilgili yatırım kuruluşu müşterileri için açılan münferit hesapta, yatırım kuruluşunun kendi nakit varlığından ayrı olarak izlenir ve bu hesap bakiyesine ilişkin tedbir, haciz ve benzeri talepler münhasıran yatırım kuruluşuna bildirilir.

Yatırım kuruluşunun banka nezdindeki kendi nakit varlığı genel banka hesabı kurallarına tabidir.

Müşteri hesabına ilişkin haciz ve tedbir talepleri doğrudan bankaya değil yatırım kuruluşuna yapılır; banka sorumluluğu yatırım kuruluşunun bildirimleriyle sınırlıdır (7. fıkra).