Türk Borçlar Kanunu Madde 73

4. Hukuk Dairesi, 2021/27202 E., 2024/1126 K.

orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf var... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

tam metni aç

masına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3359) sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 18, 7406 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi.

4. Hukuk Dairesi 2021/27202 E. , 2024/1126 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/454 Esas, 2021/1167 Karar DAVA TARİHİ : 19.01.2018 HÜKÜM/KARAR : Red -Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİH : 15.12.2020 SAYISI : 2018/37 Esas, 2020/222 Karar Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının olay tarihinde ... Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman çocuk doktoru olarak görev yaptığını, 28 haftalık doğan bir bebeğin göz muayenesi sonrası görme yetisini kalıcı olarak kaybetmesi olayı nedeniyle dava dışı hak sahipleri tarafından ... 1. İdare Mahkemesinin 2009/2785 esas sayılı dosyası üzerinden davacı idare aleyhine tazminat davası açıldığını, dava sonucunda hükmedilen tazminatın hak sahiplerine davacı idare tarafından ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ödenen bedel olan 471.203,88 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte rücuen tahsilini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı doktorun meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını, davalının göz doktoru olmayıp çocuk doktoru olduğunu, hastayı ilgili servise yönlendirdiğini, idarenin kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davalının eylemlerinde tıbbi hata sayılabilecek bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, raporlar arasında çelişki olduğunu, çelişki giderilmeden ret kararı verilmesinin isabetsiz olduğunu, davalı doktorun meydana gelen olayda ihmali davranışı olduğunu, bu nedenle rücu şartlarının oluştuğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf sebepleri ile sınırlı inceleme yapıldığı, ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu, davalı doktor hakkında kesin hüküm bulunmadığı, ayrıca rücu edilebilmesi için iç ilişkide davalının kusurunun bulunması gerektiği, hüküm vermeye elverişli ve denetime açık iki farklı bilirkişi raporu ile davalıya kusur atfedilmediği, davalı yararına maktu yerine nispi vekalet ücreti takdiri hatalı ise de bu hususun istinaf konusu yapılmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, raporlar arasında çelişki olduğunu, çelişki giderilmeden ret kararı verilmesinin isabetsiz olduğunu, davalı doktorun meydana gelen olayda ihmali davranışı olduğunu, bu nedenle rücu şartlarının oluştuğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının ... Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde görevli uzman çocuk doktoru olan davalının dava dışı prematüre bebeğin göz muayenesi olayında hatalı tedavi uyguladığı iddiasıyla hak sahiplerine ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3359) sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 18, 7406 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1. Resmi Gazete'de 27.05.2022 tarihinde yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir. Dosya kapsamından, davalı doktor ...'ın olay tarihinde ... Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman çocuk doktoru olduğu, 28 haftalık prematüre doğan dava dışı bebeğin göz muayenesi sonucu bebeğin görme yetisini kalıcı olarak kaybetmesi nedeniyle, dava dışı hak sahipleri tarafından olayda hizmet kusuru olduğundan bahisle ... aleyhine ... 1. İdare Mahkemesinde 2009/2785 esas 2016/7 karar sayılı dosyası ile açılan maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiği, anılan karar gereği ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kurulu'na başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir. 2.Bozma nedeni ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi Kararının BOZULMASINA, 3.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple bozmanın kapsam ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

4. Hukuk Dairesi, 2021/25924 E., 2024/1125 K.

orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf var...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

tam metni aç

lmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3359 sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 18, 7406 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi.

4. Hukuk Dairesi 2021/25924 E. , 2024/1125 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2435 E., 2021/2440 K. DAVA TARİHİ : 25.02.2020 HÜKÜM/KARAR : Red -Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ :...4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/87 E., 2021/276 K. Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman doktor olarak görev yaptığını, dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak dünyaya geldiğini, dava dışı anne ve baba tarafından...1. İdare Mahkemesinin 2017/1961 Esas sayılı dosyası üzerinden davacı idare aleyhine tazminat davası açıldığını, dava sonucunda hükmedilen tazminatın hak sahiplerine davacı idare tarafından ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ödenen bedel olan 196.453,03 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte rücuen tahsilini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı doktorun meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını, kusurun tamamen dava dışı gebe hastayı sancısı olmasına rağmen sabaha kadar doğum salonunda bekleten doğum odası görevlileri ve nöbetçi doktorda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece kusura ilişkin rapor alındığı, alınan 05.05.2021 tarihli heyet kusur raporuna göre, bebeğin ölü doğumu olayında davalı doktora atfedilecek tıbbi bir kusurun olmadığı, asıl kusurun hastane içi işleyiş ve sağlık personeli arasında olması zorunlu işbirliğinin oluşmasını sağlamayarak organizasyon kusurunu oluşturan hastane yönetiminde olduğu, davalının kusurunun bulunmaması nedeniyle sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, eksik ve yetersiz inceleme sonucu düzenlendiğini, ret kararının hatalı olduğunu, davalı doktorun meydana gelen olayda gereken önlemleri almayarak ihmali davranışı olduğunu, bu nedenle rücu şartlarının oluştuğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf sebepleri ile sınırlı inceleme yapıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan 05.05.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporuna ve ceza dosyası içeriğinde bulunan 13.04.2016 gün ve 1981 karar sayılı ATK 1. İhtisas Kurulu raporu ile 12-13/10/2011 toplantı tarih ve 12918 karar sayılı Yüksek Sağlık Şurası raporuna nazaran dava dışı bebeğin ölümünde davalı doktorun tıbbi kusurunun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabet ise de kamu düzenine ilişkin olmayan bu hususu davacının istinaf sebebi yapmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, AYM 129/5 maddesi gereği kamuda çalışan doktorların görevleri sırasındaki eylemlerinden dolayı kendilerine rücu edilmek şartıyla devlet aleyhine dava açılabileceğini, rücu şartlarının oluştuğunu, Yüksek Sağlık Şurası kararında bu durumun netleştiğini, davalı doktorun meydana gelen olayda gereken önlemleri almayarak kusurlu davrandığını, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde görevli uzman doktor olan davalının dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak doğması olayında hatalı müdahale sonucu hizmet kusuru nedeniyle hak sahiplerine ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun), 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 27.05.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3359 sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 18, 7406 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1. Resmi Gazete'de 27.05.2022 tarihinde yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir. Dosya kapsamından, davalı doktor ...'nun olay tarihinde...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman doktor olduğu, dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak doğması nedeniyle, dava dışı anne ve baba tarafından olayda hizmet kusuru olduğundan bahisle ... aleyhine...1. İdare Mahkemesinde 2017/1961 Esas 2018/164 Karar sayılı dosyası ile açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiği, anılan karar gereği ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir. 2. Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 3. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

4. Hukuk Dairesi, 2021/10106 E., 2023/8516 K.

orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varİstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

tam metni aç

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi, 2918 sayılı Kanun'un 85 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

4. Hukuk Dairesi 2021/10106 E. , 2023/8516 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/2353 Esas - 2020/3627 Karar HÜKÜM/KARAR : Kabul - Yeniden Hüküm Kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/1198 Esas 2018/659 Karar Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf itirazlarının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm tesisine, davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 24.01.2014 tarihinde davacı şirketin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile davalı şirketin Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi (ZTSS) ile sigortacısı olduğu yolcu otobüsünün şehirlerarası yolculuk yapmakta iken dava dışı sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu tek taraflı trafik kazasına karıştığını, bu kazada araçta muavin olarak görev yapmakta olan ...'in vefat ettiğini, dava dışı ... ...'in mirasçıları ... ve ... ...'in İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/95 esas sayılı dosyasında davacı ... aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı talepli dava açtıklarını, yargılama sonucunda verilen karar gereği davacı tarafından mirasçılara ödeme yapıldığını belirterek, ödenen bedelin aracın taşımacılık sigortacısı olan davalıdan sıralı sorumluluk ilkesi gereği öncelikle tahsil edilmesi gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 361.673,03 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ... tazminata mahkum eden İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/95 esas 2016/590 karar sayılı mahkeme kararının temyiz edildiğini, kararın henüz kesinleşmediğini, kararın onanması halinde davalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığının kesin hüküm ile ... olacağını, kararın bozulması halinde ise yeniden yargılama yapılacağını, bu nedenle ilgili kararın bekletici mesele yapılması gerektiğini, ayrıca davacının talebinin Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları A.5.b maddesi uyarınca poliçe teminatı dışında olduğunu, davalının yolcuların zararlarını teminat altına aldığını, vefat edenin yolcu konumunda olmadığını, bu nedenle davalı şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla davalı şirketin faizden sorumluğunun ihbar tarihinden itibaren başlaması gerektiğini ve davalı şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı/sigortacının, kesinleşen karar uyarınca, dava dışı hak sahiplerine yaptığı ödemenin ... plakalı ticari aracın Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi kapsamında bulunmadığı, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nde yapılan değişiklik ile sürücü ve yardımcılarının da teminat kapsamına girdiği, belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, sıralı sorumluluk ilkesi gereği meydana gelen dava konusu zararların öncelikle Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi düzenleyicisi davalı şirket tarafından poliçe limiti kapsamında karşılanması gerektiği, bu nedenle davacının icra takibi sonucu yaptığı ödemenin davalıdan tahsili için iş bu davayı açmasında haklı olduğu ve hukuki yararının bulunduğu" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 361.663,03 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı ... tazminata mahkum eden İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/95 esas 2016/590 karar sayılı mahkeme kararının temyiz edildiğini, kararın henüz kesinleşmediğini, kararın onanması halinde davalının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığının kesin hüküm ile ... olacağını, kararın bozulması halinde ise yeniden yargılama yapılacağını, bu nedenle ilgili kararın bekletici mesele yapılması gerektiğini, ayrıca davacının talebinin Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları A.5.b maddesi uyarınca poliçe teminatı dışında olduğunu, davalının yolcuların zararlarını teminat altına aldığını, vefat edenin yolcu konumunda olmadığını, bu nedenle davalı şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla davalı şirketin faizden sorumluğunun ihbar tarihinden itibaren başlaması gerektiğini ve davalı şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A.1. maddesine göre, 'Bu sigorta ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’ndan doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı sigorta tutarlarına kadar temin eder." Bu yasal düzenleme karşısında, murisin sigortalı araçta yolcu olarak bulunmadığı, Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının da yolcu olmayan kişilerin uğradığı zararları teminat altına almadığı gözetilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle kaldırılması ve davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulması gerektiği" gerekçesiyle davalının istinaf itirazının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden karar verilerek davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nde yapılan değişiklik ile sürücü ve yardımcılarının da teminat kapsamına girdiğini, desteğin muavin olması karşısında yakınlarına davacı tarafından ödenen destek tazminatından rücuen davalının sorumlu tutulması gerektiğini, mevzuat değişikliğinin gerek kaza tarihinde, gerekse poliçe tarihinde yürürlükte ve geçerli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 24.01.2014 tarihinde davacı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile, davalı ... tarafından Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası (ZTSS) Poliçesi ile teminat altına alınan yolcu otobüsünün karıştığı trafik kazası sonucu araçta muavin olarak bulunan ... ...'in hayatını kaybetmesi sonucu mirasçılarına davacı şirket tarafından ödenen destekten yoksun kalma tazminatının davalı şirketten rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi, 2918 sayılı Kanun'un 85 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ,Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile desteğin muavin olması nedeniyle yolcuların zararlarını teminat altına alan taşımacılık sigortası kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmamasına, bu nedenle davacı şirketin ödediği tazminat bakımından rücu şartlarının oluşmamış olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

11. Hukuk Dairesi, 2021/46 E., 2022/3932 K.

orta eşleşmeKarar metninde maddeye atıf varBÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

tam metni aç

Davalı vekili, davacının aynı alacak için daha önceden açılmış dava olma ihtimali bulunduğundan derdestlik itirazında bulunduklarını, aynı konuda verilmiş kesin hüküm olması durumunda ise kesin hüküm itirazında bulunduklarını, ayrıca TBK 73. maddesine göre rücu davalarının 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup zamanaşımının dolduğunu, dava konusu alacağa dayanak gösterilen dava ve icra dosyaları

11. Hukuk Dairesi 2021/46 E. , 2022/3932 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.03.2018 tarih ve 2015/447 E- 2018/170 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.10.2020 tarih ve 2019/585 E- 2020/967 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin Sakarya, Kocaeli, Bolu ve Düzce illerini kapsayan bir bölgede elektrik dağıtım hizmetleri veren bir kuruluş olduğunu, taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde imzalanmış olan işletme hakkı devir sözleşmesi gereğince davacı şirket dağıtım tesislerinin işletme hakkına sahip olmakla ve mülkiyeti halen TEDAŞ’a ait olmakla birlikte faaliyetin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü döneme ait her türlü mali sorumluluğun TEDAŞ’a olacağının her iki tarafça da kabul edildiğini, ormanlık alanlardan geçen elektrik nakil hatlarının 1999 ile 2011 yılları arası orman izin bedellerinin eksik ödendiğinden bahisle Orman Genel Müdürlüğü tarafından davacı SEDAŞ ve davalı TEDAŞ aleyhine davalar ikame edildiğini, bu davaların yargılamaları sonucunda uyuşmazlık konusu izin bedellerinin davacı şirket tarafından ödendiğini, bu davalardan bir kısmı için davacı tarafından yapılan ödemelerin dağıtım faaliyetinin davalı tarafından yürütüldüğü dönemlere ilişkin olması nedeniyle davalının sorumluluğunda bulunan dönemlere ilişkin olarak Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/285 Esas sayılı dosyası nedeniyle 13.430,00 TL, Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/398 Esas sayılı dosyası nedeniyle 19.245,96 TL, Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/333 Esas sayılı dosyası ile 239.678,95 TL, Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/227 Esas sayılı dosyası ile 185.087,92 TL, Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/320 Esas sayılı dosyası ile 922,24 TL olmak üzere toplam 458.365,07 TL’nin davacı şirket tarafından ödendiğini, bu bedelin davalıdan talep edilmesine rağmen sadece bir kısmının taraflarına ödendiğini ileri sürerek 223.050,64 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının aynı alacak için daha önceden açılmış dava olma ihtimali bulunduğundan derdestlik itirazında bulunduklarını, aynı konuda verilmiş kesin hüküm olması durumunda ise kesin hüküm itirazında bulunduklarını, ayrıca TBK 73. maddesine göre rücu davalarının 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup zamanaşımının dolduğunu, dava konusu alacağa dayanak gösterilen dava ve icra dosyaları davalı kurum kayıtlarında bulunmadığını, olayda 6111 sayılı Kanun'un getirdiği avantajlardan davalının kusuru sebebiyle yararlanamadığını, ve bu kusura davacının sebebiyet verdiğini, davacının faiz ve icra dosyasına ilişkin giderleri de talep etme hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 24.07.2006-11.02.2009 tarihleri arasında doğmuş olan borçlar nedeniyle TEDAŞ’a rücu edemeyeceği, ancak taraflar arasında imzalana işletme hakkı devir sözleşmesi gereği 24.07.2006 tarihinden önceki borçlar nedeniyle hisse satış sözleşmesinin 9.4. maddesinin atfıyla İHDS’nin 7.4. maddesi uyarınca TEDAŞ’a rücu edilebileceği, ödemeye konu borcun 24.07.2006 tarihinden önceki döneme ait olması koşuluyla ödemenin 24.07.2006 tarihinden sonra yapılmış olmasının davalı TEDAŞ’a rücu için yeterli olduğu, protokolün 7.2. maddesinde davacıya ortaya çıkan hukuki ihtilafları derhal davalıya bildirme ve hatta bildirimin yanında TEDAŞ adına gerekli tedbirleri alma ve işlemleri yapma yükümlülüğünün de yüklendiği, davacının rücu edebileceği alacağın kapsamı belirlenirken Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin içtihatlarında da belirtildiği şekilde İHDS’nin 7.2. maddesinin de gözetilmesi gerektiği somut olayda dava konusu edilen beş ayrı dava dosyasına konu alacaklar ile ilgili olarak yapılan yargılamalarda davalının ya taraf olduğu ya da davaların davalıya ihbar edildiğinin görüldüğü, davalının 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma talebine rastlanılmadığı, davalının rapora itiraz dilekçesinin ekinde sunduğu 32214752-641.03.01 sayılı 29.12.2014 opsiyon tarihli yazısından açıkça süresi içinde 6111 sayılı yasadan yararlanma talebi ileri sürdüğü yönünde bir tespit yapılamadığı, davalının da davalara taraf olması veya ihbar ile haberdar olması karşısında ve dosyada davalının ortaya koymuş olduğu bir yararlanma iradesi tespit edilemediği için 6111 sayılı Yasa'dan yararlanamamak noktasında davacı ve davalının kusurları yönünden bir ayrım yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 2001 - 2010 tarihleri arasında orman içinden enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle muhtelif hatlara ilişkin arazi tahsis bedellerinin tahsili amacıyla açılan alacak davaları sonucunda mahkemelerce davalı TEDAŞ yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davacı SEDAŞ yönünden ise alacak taleplerinin kabulüne dair verilen kararların kesinleşmesi üzerine davacı tarafından muhtelif tarihlerde hak sahibi Orman İşletme Müdürlüklerine ödemeler yapıldığı, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunda rücuya esas davalar nedeniyle yapılan ödemelerin davalının sorumlu olduğu 27.04.2006 tarihi itibariyle hesaplandığı, mahkemece de bu tarihten sonraki ödemeler yönünden davacının sorumluluğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verdiği, davalının rücuya esas davalarda davalı ve ihbar olunan sıfatıyla yer aldığı ve böylelikle açılan davalardan haberdar olduğu, 6111 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 25.01.2011 tarihinde rücuya esas davaların derdest oldukları, anılan davalarda da davalı olarak yer alan TEDAŞ Genel Müdürlüğünün 6111 sayılı Yasa'ya ilişkin herhangi bir talepte bulunmadığı, Hisse Devir Sözleşmesi'nin 9.4. maddesinin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla; 22. maddenin "f" bendinde "Alıcı ihale konusu hisseleri devir aldığı tarihten önceki döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümler saklı kalmak kaydıyla hükümleri gözetildiğinde davalı vekilinin hisse devir sözleşmesinin öncelikle uygulanması gerektiği yönündeki istinaf talebinin de yerinde olmadığı, alacağın taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne dayandığından bu davada uygulanması gerekli olan zaman aşımı süresinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine (Türk Borçlar Kanunu'nun 146.maddesi) göre 10 yıllık süreye tabi olduğundan ve davanın da yasal süre içerisinde açıldığından davalı vekilinin zamanaşımı itirazının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 11.426,59 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Madde 73

Madde Metni

Bu Maddeyle İlgili Yüksek Mahkeme Kararları

Diğer kararlar (4)

Bu Maddeyle İlgili Sınav Sorusu

Bu maddeyle ilgili 1 soru daha var!