6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Madde 122

2. Hukuk Dairesi         2023/7250 E.  ,  2024/4827 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/362 E., 2023/1328 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile gerekçenin düzeltilmesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Yunak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2020/89 E., 2021/94 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının eviyle ve erkek ile ilgilenmediğini, temizliğine dikkat etmediğini, iki haftada bir banyoya girdiğini, hiç bir ev işini yapmadığını, vücudunda yaralar çıktığını ve yaraların kötü koktuğunu, yatağını ayırdığını, gece gündüz telefonla konuştuğunu, misafir istemediğini, misafir gelince başka odaya geçtiğini, erkeğin önceki evliliğinden olan çocukları eve istemediğini, ziynetlerini ve diğer eşyalarını toplayıp ailesinin yanına gittiğini, evi terk ettiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, erkeğin önceki evliliğinden olan çocukların eve gelmesini istemediği, eve misafir gelmesini istemediği, evin temizliğiyle ilgilenmediği, kişisel hijyenine dikkat etmediği, makul olmayacak sıklıkta kendi ailesinin evine gittiği, tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ara karar ile kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde;dava dilekçesinin usule uygun tebliğ edilmemesi, davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında karar verilmemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıkların çelişkili beyanları nedeniyle kadına yüklenen kişisel hijyene dikkat etmeme kusurun kaldırılması gerektiği, kadına yüklenen diğer kusurların sabit olduğu, erkeğin kusurunun bulunmadığı, kadının yine tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin kadının oturduğu adrese tebliğ edilmediğini, bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığını, kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin kusurlu olduğunu, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerine ilişkin hüküm kurulmadığını belirterek cevap dilekçesinin usule uygun tebliğ edilmemesi, davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında karar verilmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava dilekçesinin tebliğinin usule uygun olup olmadığı, davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar hakkında hüküm kurulmaması noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 122 nci, 127 nci ve 128 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.