Paylaştırma nedir?

Birinci fıkra, ipoteğin kendiliğinden doğan sorumluluk biçimini düzenler; herhangi bir beyana gerek yoktur.

İkinci fıkra, alacaklının kendi tercihiyle sorumluluğu kısımlara bölmesini düzenler ve şekil ile tescil koşulu getirir.

Paylaştırma yapılmadığı sürece birinci fıkradaki tam sorumluluk geçerlidir.

Aksine sözleşme yoksa tümün harap olması halinde bedel arsa payı oranında paylaştırılır.

Kat malikleri, sözleşmeyle farklı bir paylaştırma ölçütü kararlaştırabilir.

Sözleşme ile belirlenen ölçüt kanuni arsa payı oranının yerine geçer; ancak emredici hükümlere aykırı olamaz.

Anasözleşmede tasfiye artığının ortaklar arasında paylaştırılacağına dair açık hüküm bulunan hâl.

Anasözleşmede bu yönde bir açıklama bulunmayan hâl.

Birinci hâlde artık ortaklar arasında paylaştırılır; ikinci hâlde artık paylaştırılamaz ve Türkiye Milli Kooperatifler Birliğine bırakılır.

Anasözleşmede başka bir hal tarzı kabul edilmemişse paylaştırma eşit olarak yapılır.

Anasözleşme paylaştırmayı eşit olmayan bir ölçüte bağlamışsa o ölçüt uygulanır.

Varsayılan kural eşit paylaştırmadır; anasözleşmedeki farklı hal tarzı yalnızca açık bir hükümle geçerli olur.

Birinci fıkra, zimmetin bilanço senesini izleyen ayın sonunda alacaklıya verilmesini düzenler.

İkinci fıkra, ödenen zimmetin kefaletli memurlara hisse oranında dağıtılmasını düzenler.

Birinci fıkra ödeme zamanını, ikinci fıkra ise paylaştırma yöntemini belirler.

Malın fiilen bölünerek her eşe verilmesidir ve kanunun asıl yoludur.

Malın bölünmesi mümkün olmadığında, bir eşin diğerine para ödemesiyle paylar dengelenir.

Denkleştirme ancak ayın paylaştırmanın olanaksız olduğu hallerde uygulanır; hâkim veya taraflar bunu doğrudan tercih edemez.