VUK içindekiler

Birinci Kitap – Vergilendirmem.4–152/A
- Birinci Kısım – Genel Esaslarm.4–24
  - Birinci Bölüm – Vergi Uygulanmasında Yetkim.4–7
  - İkinci Bölüm – Vergi Sorumluluğum.8–13
  - Üçüncü Bölüm – Sürelerm.14–18
  - Dördüncü Bölüm – Vergi Alacağının Tayinim.19–24
- İkinci Kısım – Tarh ve Tahakkuk Usulüm.25–Mükerrer 49
  - Birinci Bölüm – Beyannameye Dayanan Tarhm.25–Mükerrer 28
  - İkinci Bölüm – İkmalen, Re'sen ve İdarece Tarhm.29–35
  - Üçüncü Bölüm – Tahrire Dayanan Tarhm.36–39
  - Dördüncü Bölüm – Götürü Matrahların Tespitim.40–44
  - Beşinci Bölüm – Zirai Kazanç Ölçüleri ile Emlak Vergisine Ait Bedel ve Değerlerin Tespitim.45–Mükerrer 49
- Üçüncü Kısım – Tahrir Usulüm.50–71
  - Birinci Bölüm – Genel Esaslarm.50–53-55
  - İkinci Bölüm – Genel Tahrirm.56–71
- Dördüncü Kısım – Takdir, Zirai Kazançlar ve Özel Komisyonlarım.72–92
  - Birinci Bölüm – Takdir Komisyonum.72–76
  - İkinci Bölüm – Tahrir Komisyonum.77–79
  - Üçüncü Bölüm – Tadilat Komisyonlarım.80–82
  - Dördüncü Bölüm – Zirai Kazançlar İl ve Merkez Komisyonları ile Özel Komisyonlarm.83–86
  - Beşinci Bölüm – Müşterek Hükümlerm.87–92
- Beşinci Kısım – Tebliğlerm.93–109
  - Birinci Bölüm – Tebliğ Esasları ve Muhataplarm.93–98
  - İkinci Bölüm – Posta ile Tebliğ Usulüm.99–102
  - Üçüncü Bölüm – İlan Yoliyle Tebliğ Usulüm.103–106
  - Dördüncü Bölüm – Tebliğlere Ait Türlü Hükümlerm.107–109
- Altıncı Kısım – Vergi Alacağının Kalkmasım.110–126
  - Birinci Bölüm – Ödemem.110–112
  - İkinci Bölüm – Zamanaşımı ve Terkinm.113–Mükerrer 115
  - Üçüncü Bölüm – Vergi Hatalarını Düzeltme ve Reddiyatm.116–126
- Yedinci Kısım – Yoklama ve incelemem.127–152/A
  - Birinci Bölüm – Yoklamam.127–133
  - İkinci Bölüm – Vergi İncelemelerim.134–141
  - Üçüncü Bölüm – Aramam.142–147
  - Dördüncü Bölüm – Bilgi Toplamam.148–152/A
İkinci Kitap – Mükellefin Ödevlerim.153–Mükerrer 257
- Birinci Kısım – Bildirmelerm.153–170/A
  - Birinci Bölüm – İşe Başlamam.153–156
  - İkinci Bölüm – Değişikliklerm.157–159
  - Üçüncü Bölüm – İşi Bırakmam.160–164
  - Dördüncü Bölüm – Bina ve Arazi Değişikliklerim.165–167
  - Beşinci Bölüm – Bildirmelerde Süre ve Şekilm.168–170/A
- İkinci Kısım – Defter Tutmam.171–226/A
  - Birinci Bölüm – Genel Esaslarm.171–175
  - İkinci Bölüm – Defter Tutma Bakımından Tüccarlarm.176–181
  - Üçüncü Bölüm – Bilanço Esasına Göre Defter Tutmam.182–192
  - Dördüncü Bölüm – İşletme Hesabı Esasına Göre Defter Tutmam.193–196
  - Beşinci Bölüm – Sınai Müesseselerin Tutacakları Özel Kayıtlarm.197–203
  - Altıncı Bölüm – Diğer Müesseselerin Tutacakları Özel Kayıtlarm.204–209
  - Yedinci Bölüm – Serbest Mesleklerde Defter Tutmam.210–212
  - Sekizinci Bölüm – Zirai Kazançlarda Defter Tutmam.213–214
  - Dokuzuncu Bölüm – Kayıt Nizamım.215–219
  - Onuncu Bölüm – Defterlerin Tasdıkim.220–226/A
- Üçüncü Kısım – Vesikalarm.227–Mükerrer 242
  - Birinci Bölüm – Kayıtların Tevsikim.227–228
  - İkinci Bölüm – Fatura ve Fatura Yerine Geçen Vesikalarm.229–235
  - Üçüncü Bölüm – Serbest Meslek Makbuzlarım.236–237
  - Dördüncü Bölüm – Ücretlere Ait Kayıt ve Vesikalarm.238–239
  - Beşinci Bölüm – Diğer Evrak ve Vesikalarm.240–Mükerrer 242
- Dördüncü Kısım – Ekim ve Sayım Beyanım.243–246
- Beşinci Kısım – Vergi Karnesim.247–252
- Altıncı Kısım – Muhafaza ve İbraz Ödevlerim.253–Mükerrer 257
Üçüncü Kitap – Değerlemem.258–330
- Birinci Kısım – İktisadi Kıymet Değerlerim.258–Mükerrer 298
  - Birinci Bölüm – Değerleme Esaslarım.258–268/A
  - İkinci Bölüm – İktisadi İşletmelere Dahil Kıymetleri Değerlemem.269–Mükerrer 290
  - Üçüncü Bölüm – Servetleri Değerlemem.291–Mükerrer 298
- İkinci Kısım – Vergi Değerlerim.299–312
  - Birinci Bölüm – Gayrisafi İratların Tesbitim.299–307
  - İkinci Bölüm – Arazi Kıymetlerinin Tesbitim.308–312
- Üçüncü Kısım – Amortismanlarm.313–330
  - Birinci Bölüm – Mevcutlarda Amortismanm.313–321
  - İkinci Bölüm – Alacaklarda ve Sermayede Amortismanm.322–327
  - Üçüncü Bölüm – Özel Hallerm.328–330
Dördüncü Kitap – Ceza Hükümlerim.331–Ek 18
- Birinci Kısım – Genel Esaslarm.331–343
- İkinci Kısım – Vergi Cezalarım.344–363
  - Birinci Bölüm – Vergi Ziyaı Cezasım.344–350
  - İkinci Bölüm – Usulsüzlükm.351–358
  - Üçüncü Bölüm – Suçlar ve Cezalarım.359–363
- Üçüncü Kısım – Vergi Cezasının Kesilmesi, Ödenmesi ve Kalkmasım.364–Ek 18
  - Birinci Bölüm – Ceza Kesmem.364–367
  - İkinci Bölüm – Cezaların Ödenmesi ve Kalkmasım.368–376
  - Üçüncü Bölüm – Uzlaşmam.Ek 1–Ek 13
  - Dördüncü Bölüm – Karşılıklı Anlaşma Usulüm.Ek 14–Ek 18
Beşinci Kitap – Vergi Davalarım.377–417
Metinde aç

VUK Madde 377Vergi mahkemesinde dava açmaya yetkili olanlar

YürürlükteSon değişiklik: 28.03.2007

Bu metin, 20.10.2026 tarihine kadar Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklikleri içerir.

Kısaca

Bu madde, vergi uyuşmazlıklarında dava açma hakkını, dava açabilecek kişileri ve belediyeler adına dava açma yetkisini düzenler. Ayrıca vergi dairesinin ve vergi dairesi başkanlıklarının vergi mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolu için Gelir İdaresi Başkanlığının muvafakatine ilişkin kuralları içerir. Madde, mükellef ve ceza muhatabının dava hakkını, takdir komisyonu matrahına karşı vergi dairesinin dava hakkını, belediye adına dava yetkisini ve temyiz muvafakatını kapsar.

Bu açıklama madde metninin yerini tutmaz; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

(Değişik: 23/6/1982-2686/50 md.)

Mükellefler ve kendilerine vergi cezası kesilenler, tarh edilen vergilere ve kesilen cezalara karşı vergi mahkemesinde dava açabilirler.

Vergi dairesi tadilat ve takdir komisyonlarınca tahmin ve takdir olunan matrahlara karşı vergi mahkemesinde dava açabilir.

Belediyelerde dava açma yetkisini belediye adına varidat müdürü, olmayan yerlerde hesap işleri müdürü veya o görevi yapan kullanır.

(Değişik dördüncü fıkra: 28/3/2007-5615/20 md.) Vergi dairesi başkanlıkları ile vergi daireleri, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca belirlenen tutarları aşan davalarda Gelir İdaresi Başkanlığının (İl özel idareleri ile belediyeler, valilerin) muvafakatını almadan vergi mahkemesi kararları aleyhine temyiz yoluna gidemezler.

(Ek: 4/12/1985-3239/34 md.; Değişik beşinci fıkra: 28/3/2007-5615/20 md.) Gelir İdaresi Başkanlığı, tespit edeceği hadlerle sınırlı olmak şartıyla, muvafakat verme yetkisini vergi dairesi müdürlüklerinin taraf bulunduğu davalar için vergi dairesi başkanlıklarına ve/veya defterdarlıklara devredebilir.

1.(üst başlık)Bu başlık, 23/6/1982 tarihli ve 2686 sayılı Kanunun 49 uncu maddesi ile değiştirilmiş, ayrıca “1. Kısım” ve "1. bölüm" başlıkları da kaldırılmıştır.

Kanun metninde bu madde Ham metin

Değişiklik geçmişi(4)

28.03.2007“Gelir İdaresi Başkanlığı, tespit edeceği hadlerle sınırlı olmak şartıyla,…” ile başlayan fıkra 28.03.2007 tarihinde 5615 sayılı Kanunla değiştirildi
28.03.20074. fıkra 28.03.2007 tarihinde 5615 sayılı Kanunla değiştirildi
04.12.1985“Gelir İdaresi Başkanlığı, tespit edeceği hadlerle sınırlı olmak şartıyla,…” ile başlayan fıkra 04.12.1985 tarihinde 3239 sayılı Kanunla eklendi
23.06.1982maddenin tamamı 23.06.1982 tarihinde 2686 sayılı Kanunla değiştirildi

Maddenin eski metinleri gösterilmiyor; yalnız hangi bölümün ne zaman, hangi kanunla değiştiği.

Bu maddedeki kavramlar

Muvafakat
Tutar sınırı
Dava açma hakkı
Tadilat ve takdir komisyonu
Varidat müdürü

Bağlantılı kavramın sözlükte tanımı, geçtiği öteki maddeler ve örnek kararları var.

Bu maddeyi uygulayan kararlar

264 karar arasından seçildi

Vergi Dava Daireleri Kurulu · E. 2008/23 · K. 2009/455 · T. 23.10.2009
VDDKRet
Böyle olunca, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 377'nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, mükelleflerin vergi mahkemesinde dava açabilecekleri hükmü uyarınca, vergi mahkemesinde nihai tüketiciler değil, mükellefler dava açabilecektir.
4. Daire · E. 2012/2515 · K. 2013/3293 · T. 06.05.2013
Daire kararıRet
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 377'nci maddesinde, mükellefler ve kendilerine vergi cezası kesilenlerin, tarh edilen vergilere ve kesilen cezalara karşı vergi mahkemesinde dava açabileceklerinin belirtildiği, aynı Kanunun 8'inci maddesinde ise mükellefin tanımının yapıldığı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 8 nci maddesinin 1'inci fıkrasının (a) bendinde de mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde bu işleri yapanların mükellef olduğu hükmüne yer verildiği,
11. Daire · E. 1999/1034 · K. 2000/3748 · T. 10.10.2000
Daire kararıRet
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 377. maddesine göre, mükellefler veya kendisine ceza kesilenlerin, tarhedilen vergilere ve kesilen cezalara karşı dava açmalarının mümkün olduğu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14/3-d maddesi uyarınca, dava açılabilmesi için ortada kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olması gerektiği, dosyanın incelenmesinden, yükümlü şirketin 1995,
Madde bu karardan sonra (28.03.2007) kısmen değişti; kararın dayandığı hükmün bugünkü hâli ayrıca kontrol edilmeli.

Seçim otomatiktir: kararın maddeyi uygulayan cümlesi, mahkemenin bağlayıcılık derecesi, maddenin sonraki değişiklikleri ve kararın bu maddeye özgülüğü birlikte puanlanır. Hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ayrıca denetleyin.

Bu maddeye özel soru

Genel

Vergi mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı üst yargı mercilerine başvurulmasıyla ilgili genel usul ve parasal sınırların hukuki niteliği hakkında aşağıdakilerden hangisi yanlıştır?

A) Vergi mahkemesinin kararlarına karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.
B) Tarhiyat sonrası uzlaşmanın sağlanamadığı hallerde, dava açma süresi bitmişse tutanağın tebliğinden itibaren 15 günlük ek süre tanınır.
C) Vergi mahkemesince verilen ve istinaf yolu kapalı olan kesin nitelikli kararlar, kanun yolundan vazgeçme müessesesi kapsamına girmez.
D) Danıştay’ın bozma kararı üzerine vergi mahkemesince verilen kararlara karşı temyiz yoluna gidilmesi mümkündür; ancak bu durumda kanun yolundan vazgeçme hükümleri uygulanamaz.
E) Mükellefler, sadece beyan ettikleri matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı, herhangi bir hata iddiası olmasa dahi vergi mahkemesinde dava açabilirler.

Bu maddeyle ilgili 1 soru daha var

Soruların tamamını çözmek ve açıklamalı cevapları görmek için Hukuksal Eğitim platformuna katıl.

Platforma katıl