5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Madde 94

Ceza Genel Kurulu         2021/90 E.  ,  2023/60 K. "İçtihat Metni" YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi Sanıklar ... ve ... hakkında işkence suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 96/2-a, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.04.2015 tarihli ve 366-127 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.02.2018 tarih ve 235341 sayı ile gerekçeli kararın Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için mahalline gönderilmiş, gerekçeli kararın tebliğ edildiği ... vekilince de hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.10.2018 tarih ve 7397-10043 sayı ile; "Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikâyetçi Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikâyetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyan ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 31.01.2019 tarih ve 533-54 sayı ile sanıkların işkence suçundan beraatlerine karar verilmiş, bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 07.07.2020 tarih, 978-15091 sayı ve oy çokluğuyla sanık ... hakkında kurulan hükmün onanmasına, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise; "Oluşa, mağdurun soruşturma aşamasında belirttiği olayın gelişimine uygun iddialarına ve bu iddiaları doğrulayan doktor raporları ile tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde devriye görevi yapan polis memuru sanığın, o sırada oradan geçmekte olan mağduru şüphe üzerine durdurarak kimlik sorduğu, mağdurun kimliğini göstermesine rağmen üzerini aradığı ve GBT’sine bakacağından bahisle mağduru karakola götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine yüzüne biber gazı sıkarak zorla polis aracına bindirdikten sonra adli raporlarda belirtildiği gibi, ... içinde bulunduğu süre zarfında sistematiklik arz edecek şekilde yaralayarak akabinde karakol yakınlarında araçtan indirmek suretiyle işkence yaptığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında, işkence suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Daire Üyesi M. Kaya; "Sanık ... hakkında işkence suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin Yerel Mahkeme kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır. Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK'nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır. Öğretideki görüşler dikkate alındığında, faillik için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. - Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır. - Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır. Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı 'fail' konumundadır. Fail üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının saptanmasında suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda müşterek faillik söz konusu olacaktır. İşkence suçunun tanımlandığı TCK'nın 94. maddesinin 5. fıkrası 'Bu suçun ihmali davranışla işlenmesi halinde, verilecek cezada bu nedenle indirim yapılmaz.' hükmünü içermektedir. Madde gerekçesinde de, işkence yapıldığının öngörülmesi veya görülmesine rağmen müdahalede bulunmaksızın zımnen rıza gösterilmesi durumunda kişi ihmali davranışla işkence suçunu işlemiş kabul edilecek ve bu nedenle cezasında indirim yapılmaksızın sorumlu tutulacaktır. Somut olayda, polis memuru olan sanıkların, yolda yürümekte olan 18 yaşından küçük mağduru durdurarak kimlik sordukları, mağdurun, polislerin görevlerini icra etme yöntemine itirazı üzerine, mağduru polis aracına bindirdikten sonra biber gazı sıktıkları, aracın arka bölümünde bulunan sanık polis memuru ...'ın, mağdurun adli tıp raporunda belirtildiği üzere vücudunun değişik yerlerine vurmak suretiyle yaraladığı, sanık ...'nın da, sanık ...'ın eylemlerini görmesine rağmen müdahalede bulunmadığı ve daha sonra mağdur hakkında hiçbir işlem yapılmadan araçtan indirdikleri olayda, sanık ...'nın diğer sanığın sistematik bir şekilde devam eden ve işkence suçunu oluşturan fiillerine bilerek müdahale etmemesi ve başlangıçta da mağduru birlikte araca bindirmeleri karşısında TCK'nın 94/5. maddesi uyarınca fiilden sorumlu tutulması ve cezalandırılması gerektiği,", Daire Üyesi N. Özsoy; "Bir failin, icrai nitelikteki işkence oluşturan davranışı engellemek yükümlülüğünde bulunmasına karşın bu kimsenin ihmali davranışla bu eyleme zımnen rıza göstermesi durumunda, TCK'nın 94/5. maddesi uyarınca icrai davranışta bulunan asıl fail ile aynı ceza ile cezalandırılır. Başka bir deyimle bir kimse, bir başka kamu görevlisinin gerek ihmali davranışla, gerekse icrai davranışla bir başka kimseye işkencede bulunduğunu görmesine veya bilmesine karşın buna engel olmaz ise bu kişi de TCK'nın 94/5. maddesi uyarınca sorumlu olacaktır. Bir defa, ikinci fail, işkence yapan failin amiri durumunda ise, astını engellemekle yükümlü olduğu konusunda tereddüt yoktur. Ancak ikinci fail, işkence yapan kimsenin amiri değil ise bu durumda bu kişinin işlenen suçu engelleme yükümlülüğü bulunup bulunmamasına göre sonuca varılacaktır. Eğer ikinci failin, işlenen suçu engelleme yükümlülüğü bulunmakta ise (kolluk kuvvetleri ve infaz kurumu görevlileri gibi) bu durumda failin işkence yapan kimseyi engelleme yükümlülüğüne karşın bu yükümlülüğü yerine getirmemesi durumunda, TCK'nın 94/5. maddesi uyarınca işkence suçuna ihmali davranışla katılmış olacaktır. Eğer ikinci failin işkence yapan kimsenin eylemini engelleme yükümlülüğü veya yetkisi yok ise ve bu kişi kamu görevlisi ise, işlenen suçu TCK'nın 279. maddesi uyarınca yetkili mercilere bildirmekle yükümlüdür, bu yükümlülüğü yerine getirip getirmemesine göre, 279. maddedeki suç oluşacak veya oluşmayacaktır. Burada önleme yükümlülüğü bulunan kimsenin de, kasıtla hareket etmesi, işkence yapıldığını veya yapılacağının bilmesine karşın bunu önlememesi, en azından ses çıkarmaması gerekir. Bu açıklamalar ışığında; diğer sanık ...'ın olay tarihinde devriye görevi yaptığı sırada oradan geçmekte olan mağduru şüphe üzerine durdurarak kimlik sorduğu, mağdurun kimliğini göstermesine rağmen üzerini aradığı ve GBT’sine bakacağından bahisle mağduru karakola götürmek istediği, mağdurun direnmesi üzerine yüzüne biber gazı sıkarak zorla polis aracına bindirdikten sonra adli raporlarda belirtildiği gibi, ... içinde bulunduğu süre zarfında sistematiklik arz edecek şekilde yaralayarak akabinde karakol yakınlarında araçtan indirmek suretiyle yaptığı işkence sırasında mağdurun içinde bulunduğu aracı kullanan, mağdurun gerekmediği hâlde zorla ekip aracından indirilmesine katılan, kolluk görevlisi olmasından ötürü işkenceyi önleme yükümlülüğü bulunan sanık ...'ın TCK'nın 94/5. maddesi yollamasıyla cezalandırılması gerektiği,", Daire Üyesi E. ... ise; "Sanık ... hakkında Türk Ceza Kanunu 94. maddesi gereğince işkence suçundan açılan ve Mahkemece beraat kararı verilen kamu davasında, sayın çoğunlukça işkence suçunun sabit olduğu ve sanığın bu suçtan cezalandırılması gerektiği yönündeki görüşlerine, suçun kasten yaralama niteliğinde olduğu kanaatini taşıdığımdan iştirak edemiyorum. Şöyle ki; TCK'nın 94. maddesinde işkence başlığı altında ‘bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışları gerçekleştiren kamu görevlisinin 3 yıldan 12 yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılacağı, aynı maddenin diğer fıkralarında da suçun nitelikli hâlleri ve diğer hâller düzenlenmiştir. Her ne kadar işkence suçu, kişilere karşı suçlar başlığı altında düzenlenmiş ise de burada kurulan hukuki değer yönünden karma bir yapı sergilediğinden ayrı bir suç başlığı altında düzenleme yapılmıştır. İşkence suçunda, vücut dokunulmazlığı ile birlikte insan haysiyeti ve adliyenin saygınlığı da korunmaktadır (Cirit-Atalay, Vücut Dokunulmazlığına Karşı Suçlar, ..., 2020, s. 8.). İşkence oluşturan fiiller esası itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyan fiillerini barındırır, ancak işkence cebir kullanma suçunda olduğu gibi özel bir amaçla gerçekleştirilmektedir (age, s. 8.). İşkence suçunu oluşturan fiillerin ani olarak değil sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmesi gerekir. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen işkencenin en önemli özelliği kişinin psikolojisi, ruh sağlığı, algılama ve irade yeteneği üzerinde tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi işkencenin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir (TBMM tutanakları madde gerekçesi.). Anayasa’nın 'Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı' başlıklı 17/3. maddesinde ‘Kimseye işkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muamaleye tabi tutulamaz.’ hükmü yer almaktadır. Anayasa Mahkemesine göre, Anayasa’da kötü muamele, kişi üzerindeki etkisine göre derecelendirilmiş ve farklı kavramlarla ifade edilmiştir. Dolayısıyla işkence, eziyet ve insan haysiyetiyle bağdaşmayan muamele kavramları arasında bir yoğunluk farkının olduğu göze çarpmaktadır (Anayasa Mahkemesi Tahir Canan Kararı; Bireysel Başvuruda Ceza Yargılamasını İlgilendiren Kararlar, Hazırlayan: Akif Yıldırım s. 521.). Yine Anayasa Mahkemesine göre; işkence seviyesine varmayan fakat yine de önceden tasarlanmış uzun dönem içerisinde saatlerce uygulanmış ve fiziki yaralanmaya veya yoğun maddi veya manevi ızdıraba sebep olan insanlık dışı muameleler eziyet olarak tanımlanmıştır. Her türlü işkence, aynı zamanda insanlık dışı ya da aşağılayıcı muamele oluştururken insan haysiyetiyle bağdaşmayan her aşağılayıcı muamele insanlık dışı işkence ve eziyet niteliğinde olmayabilir. Bir muamelenin Anayasa’nın 17. maddesinin 3. fıkrasının kapsamına girebilmesi için asgari bir ağırlık derecesine ulaşmış olması gerekmektedir. Bu asgari eşik göreceli olup her olayda asgari eşiğin aşılıp aşılmadığı somut olayın özellikleri dikkate alınarak değerlendirilmelidir (age s. 522- 523.). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 3. maddesinde (AİHS) işkence veya insanlık dışı ya da aşağılayıcı muamele ve ceza yasağı düzenlenmiş hiç kimsenin işkenceye veya insanlık dışı ya da aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamayacağı hükmüne yer verilmiştir. Sözleşme’nin 2. maddesinde yaşam hakkı düzenlenirken 3. maddesinde işkence yasağının ayrı bir maddede düzenlenmiş olması ve 3. maddede de işkence ile diğer fiillerin farklı derecelendirilmesi dikkat çekicidir. Yapılan kötü muamelenin 3. madde kapsamına girebilmesi için belli bir asgari şiddet seviyesine ulaşması gerekir. AİHM’e göre bu asgari seviyenin değerlendirmesi olaydaki muamelenin niteliği ve bağlamı, uygulamanın şekli ve yöntemi, süresi, fiziksel ve ruhsal etkileri ve bazı durumlarda mağdurun cinsiyeti, yaşı ve ... durumu gibi koşullara bağlıdır. Bu kıstaslar bir eylemin işkence, insanlık dışı onur kırıcı ya da aşağılayıcı muamele seviyelerinden hangisi olarak değerlendirileceği konusunda dikkate alınacak kıstaslardır (İrlanda-Birleşik Krallık Davası.). AİHM, aynı kararında işkenceyi çok ciddi ve zalimane acılara neden olan kasti, insanlık dışı muamele olarak tanımlamıştır. Mahkeme bu karardan sonraki tüm kararlarında ve eylemin işkence olup olmadığı konusunda bu kıstası dikkate almıştır. Yine AİHM’e göre acı ızdırabın amaçlanarak verilmesi gerekir. Acı ve ızdırap aynı zamanda delil elde etme, ceza ya da sindirme gibi belirli bir amaç doğrultusunda verilmelidir. Bir acı ve ızdırabın tansiyon ve duygusallığın yüksek olduğu kısa bir dönem içerisinde verilmesi olayın işkence olmayacağına karine teşkil eder. Yakalama sırasında yapılan darp ve karakola götürmeler işkence değil insanlık dışı muamele eylemini oluşturur (Eymez vd. - Kıbrıs Kararı.). Tüm bu açıklamalar karşısında somut olayda sanık ...’ın birlikte görev yaptıkları diğer sanıkla birlikte olay tarihinde devriye görevi yaparlarken pazar yerine yakın bir yerde bulunan mağdurdan şüphelendikleri kendisini durdurarak kimlik sordukları, üzerini arayıp GBT’sine bakacaklarından bahisle mağduru karakola götürmek istedikleri mağdurun direnmesi üzerine yüzüne biber gazı sıkarak zorla polis aracına bindirmelerine müteakip sanık ...’ın ekip aracının arka koltuğuna mağdurla birlikte oturarak diğer sanığa aracı kullanmasını söyleyerek ... hareket hâlindeyken olayın gerçekleştiği ... ili, ... ilçesinde görevli oldukları polis karakoluna götürmek istedikleri, bu zaman dilimi içerisinde mağduru dövmek suretiyle yaraladığı diğer sanığın yaralama olayında herhangi bir dahlinin olmadığı olayda; işkence suçundan bahsedilemeyecektir. Zira olay ani bir şekilde kısa bir zaman dilimi içerisinde vuku bulmuştur. Mağdurun ekip aracına bindirilmesi ile indirilmesi tahmini olarak en fazla 15-20 dakika civarında olup olayımızda sanık tarafından mağdura uygulanan şiddetin sistematik ve belirli bir süreç içerisinde süreklilik arz edecek bir tarzda işlendiğinden bahsedilmesi söz konusu değildir. Zira sanığın mağduru aslında karakola götürmek istediği fakat ... içerisinde işlediği yaralama sonucunda başının belaya gireceğinden endişe ederek karakola götürmekten vazgeçerek mağduru karakola yakın bir yerde bıraktığını kabul etmek olayın akışına daha uygundur. Aynı zamanda olayımızda sanık tarafından mağdura uygulanan fiilin çok ciddi ve zalimane nitelikte olduğu, konumu ve durumu ne olursa olsun herkes tarafından iğrenç ve aşağılayıcı olduğunu tespit etmek zordur. Mağdurun olaydan dolayı etkisi uzun bir süre devam eden ruh sağlığının, algılama ve irade yeteneğinin üzerinde ciddi yıkım oluşturan etkisinin oluştuğuna ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi veya belge de bulunmamaktadır. Kaldı ki mağdur ... ailesi yargılama sürecinin ilerleyen aşamalarında şikâyetlerinden vazgeçmişlerdir. Bu itibarla sanık ...’ın eyleminin işkence suçu olarak değerlendirilemeyeceği TCK'nın 86. maddesinde unsurları gösterilen kasten yaralama suçunu oluşturacağı ancak Mahkemece sanık hakkında TCK 61. maddesindeki cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin dosya münderecatına uygun sebepler dikkate alınarak asgari hadden ayrılarak ceza tayininin daha isabetli olacağı,", Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır. II. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 11.08.2020 tarih ve 79147 sayı ile; "Dosya kapsamına göre olayın; görevli polis memurları olan sanıkların, suç tarihinde 17 yaşında olan çocuk mağdurunu pazar yerinde hâlinden şüphelenerek yanlarına çağırdıkları, mağdurun üzerini kaba üst araması şeklinde aradıkları, mağdurun 'Burası benim eski mahallem' sözleriyle uygulamaya itiraz ettiği şeklinde sanıklarca yorumlanan tavrı ve sözü üzerine, sanıkların sinkaflı küfür ederek mağdurun yüzüne biber gazı sıktıkları ve mağdura elle ve ayakla vurdukları, mağdura kelepçe takarak polis aracına bindirdikleri, araçta da mağdurun bir süre sanıklarca dolaştırılıp bu esnada sanık ... tarafından basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde darp edildiği, daha sonra GBT sorgulaması yapıldığından bahisle hiçbir tutanak tutulmadan sanıkların mağduru araçtan indirerek serbest bıraktıkları şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu şekilde gerçekleşen eylemin sanık polis memurları ... ve Talha yönünden TCK'nın 109/3. maddesinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ve sanık ... yönünden ayrıca TCK'nın 86/2-3. maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kasten yaralama suçlarını oluşturduğu," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 02.11.2020 tarih ve 5119-17769 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. III. UYUŞMAZLIK KONUSU Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; 1- Sanık ...’ın eyleminin niteliğinin, 2- Sanık ...’ın eyleminin suç oluşturup oluşturmadığının, suç oluşturduğu sonucuna ulaşılması hâlinde ise bu sanığın eyleminin niteliğinin, Belirlenmesine ilişkindir. IV. OLAY VE OLGULAR İncelenen dosya kapsamından; Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 14.03.2014 tarihli ve bila numaralı rapora göre; mağdur ...'in sol scapuler medial bölgede yaklaşık 4x4 cm oval görünümde ekimotik hiperemik alan, biparietal kafa bölgesinde durmuş pıhtılı kanama alanı yaklaşık 1 cm'lik etrafı hiperemik yaklaşık 2 cm'lik alan, her iki orbital alt bölgede yaklaşık 2 cm kadar kızarık alan mevcut olduğu, ... Anadolu Adli Tıp Grup Başkanlığınca düzenlenen 19.03.2014 tarihli ve 318 sayılı raporda; mağdurun, 17.03.2014 tarihinde Grup Başkanlığınca yapılan muayenesinde başında, saçlı deride, oksipital bölgede elle yapılan kontrolde çok hafif ağrısı olduğunu beyan ettiğinin, sırtında sol scapuler bölge medialinde, elips veya oval şeklin üst kısmını oluşturacak şekilde yanyana dizilmiş 0,2 cm çapında üstü kabuklanmış 4 adet yara dışında darp-cebir izi bulunmadığının, mağdurun söz konusu yaralanmasının basit tibbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğunun belirtildiği, ... Önleyici Hizmetler Büro Amirliğince Asayiş Büro Amirliğine gönderilen 02.05.2014 tarihli yazıda; 14.03.2014 tarihinde 34 A 31\*\*\* kod numaralı ekipte yer alan polis memurlarının fotoğraflarının gönderildiğinin belirtildiği, Kolluk tarafından düzenlenen 06.05.2014 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre; mağdurun, asayiş büro amirliğinde kendisine gösterilen fotoğraflardan (3) numaralı fotoğrafta yer alan polis memuru sanık ...'ın kendisini darbeden ve olayı gerçekleştiren memur olduğunu, ayrıca (1) numaralı fotoğrafta yer alan polis memuru sanık ...'ın ise aynı ekipte görevli diğer memur olduğunu kesin olarak teşhis ettiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce Asayiş Büro Amirliğine hitaben düzenlenen bila tarihli 2013/314 sayılı yazıya göre; ... Tunusbağı Caddesi ışıklarda bulunan mobese kamerası yeni kurulduğundan istenilen tarih ve saate ilişkin görüntülere ulaşılamadığı, Kolluk tarafından düzenlenen 06.05.2014 tarihli tutanağa göre; karakola davet edilen mağdur ...'in olayı arkadaşı olan ... isimli kişinin gördüğünü ancak bu kişinin açık kimlik ve adresi ile telefon numarasını bilmediğini, çalıştığı ... yerini ise bildiğini, kendisi ile görüşüp ifade vermesi için karakola getireceğini belirttiği, Sanıklar müdafii tarafından düzenlenen 03.08.2015 tarihli dilekçe ekinde gönderilen fotokopi evraka göre; sanıklar hakkında yapılan idari tahkikat sonucunda ... Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunca 24.03.2015 tarih ve 397 sayı ile mağdur ...'in ekip aracını görüp şüpheli tavırlar sergilemesi üzerine görevli memurlar tarafından kimlik kontrolü yapılmak istendiğinde önce kimliğini ibraz etmediği, zor kullanılmak suretiyle ekip aracına bindirileceği söylendiğinde ise ekip aracına bindiği, yapılan kontrollerde herhangi bir suçtan kaydı olmadığı görüldüğünde serbest bırakıldığı mevcut bilgi ve belge içeriklerinden anlaşılmakla polis memuru olan sanıklar ... ve ...'ın ilgili disiplin yönünden kusursuz olduduklarından bahisle haklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, Sanıklar müdafii Av. ... tarafından 31.01.2019 tarihli oturumda; mağdurun suç tarihinden 3-4 ay önce bir kişiyi göğsünden bıçakladığı, dolayısıyla mağdurun suç tarihinde polisi görünce şüpheli hareketlerde bulunduğu, kimlik vermeyince karakola götürülürken kimliğini ibraz ettikten sonra serbest bırakıldığı, Doğancılar Polis Merkezi Amirliğinin 2013/6406 ceraim numaralı evrakı üzerinden hakkında işlem yapıldığının ileri sürüldüğü, mahkemeye ibraz edilen fotokopi evraklara göre ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen 2013/827 sayılı fezleke ve ekinde yer alan belgelere göre; 27.09.2013 tarihinde meydana gelen kavga olayı sırasında Kadir Birelli isimli şahsın ... isimli şahıs tarafından bıçakla göğsünden yaralandığı, olayın faili olan ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilebilmesi için ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, anılan kurum tarafından düzenlenen 24.10.2013 tarihli müzekkere cevabında bahse konu şahısla ilgili herhangi bir kayda rastlanmadığının belirtildiği, 21.10.2014 tarihinde ise T.C. kimlik numarası sorgulanan mağdurun bu dosyaya suça sürüklenen çocuk olarak eklendiği, UYAP üzerinden yapılan sorgulamaya göre de mağdur hakkında ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.10.2014 tarih ve 51211-3338 sayı ile Kadir Birelli isimli şahsa yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, yapılan yargılama sırasında dinlenilen tanığın beyanına göre olay tarihinde tanığın arkadaşı olan Kadir ile birlikte Burhan Felek Lisesinin yakınındaki parka gittikleri, orada ... ve arkadaşlarının bulunduğu, ... ile Kadir'in arasında daha önceki bir meseleden dolayı husumet bulunduğundan kavga çıktığı, ...'ın bıçakla Kadir'i göğsünden yaraladığı, daha sonra Kadir'i hastaneye götürdüklerinin anlaşıldığı, yapılan yargılama sonucunda ... Anadolu 1. Çocuk Mahkemesince 26.11.2015 tarih ve 741-786 sayı ile kasten yaralama suçundan mağdur ...'in TCK'nın 86/2, 86/3-e ve 31/3. maddeleri uyarınca 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 22.12.2015 tarihinde kesinleştiği, iddianame ve karar başlığında ise suç tarihinin 27.09.2014 olarak yanlış gösterildiği, Anlaşılmaktadır. Mağdur ...'in 17.03.2014 tarihinde savcılıkta alınan ifadesine ilişkin CD'de yer alan video görüntüsünün incelenmesinde; olay tarihinde saat 15.00-15.30 sıralarında annesini Kanlıca'da bulunan pazara getirdiğini, annesinin daha sonra Çiçekli'de eski oturdukları mahallede bulunan kuaföre gideceği için bir süre sonra annesinin yanından ayrıldığını, ardından yolda yürürken ışıklarda durmakta olan polis aracını gördüğünü, araçta bulunan her iki polis memurunun kendisine bakmaya başladıklarını, utandığı için kafasını çevirdiğini, tam yanlarından geçtiği sırada kendisine seslenerek "Sen Selamsız'da mı oturuyorsun?" dediklerini, esmer ve sakallı olduğu için polislerin kendisini çingene zannettiklerini, Kanlıca'da oturduğunu söylemesi üzerine ekip aracının şoför mahallinde oturan polisin "Dur, senin üstünü arayım." dediğini, polise arayabileceğini söylediğini ancak kendisinin o mahallede oturması ve herkes tarafından tanınması nedeniyle gururunu kırmamasını istediğini, yapılan üst aramasında bir şey bulamayan polisin "Kanlıca'dan evlere girmek için mi geliyorsun?" demesi üzerine suçlamada bulunduğu için "Sen ne diyorsun abi." dediğini, bunun üzerine polisin kendisine küfür ettiğini, polise "Küfür etme bak abi." demesi üzerine polisin "Ne olacak lan sana küfür edersem." diyerek yakasından tuttuğunu, kendisini rencide ettiğini söyleyip elini çekmesini istediğinde polisin "Bin lan arabaya." dediğini, bir şey yapmadığı için araca binmeyeceğini söylediğini, o sırada yanlarına gelen diğer polise üst aramasını yapan polisin "Sen arabayı sür, bu içeriye binecek." dediğini, kendisinin araca binmemesi üzerine polisin biber gazını çıkarıp sıkmaya kalktığını, bu sırada yüzünü kolu ile kapattığını, ardından yere yatırıldığını ve koluna kelepçe takılmak istendiğini, kendisinin ise taktırmamaya çalıştığını, polislere dirense de arabanın arkasına bindirildiğini, yanına oturan polisin "Sen kimsin?" demesi üzerine isminin ... olduğunu söylediğini, bu polise "Senin ismin ne abi?" demesi üzerine polisin "Ne demek lan senin ismin ne." dediğini, "Soruyorum işte." demesi üzerine de bu polisin kendisine vurmaya başladığını, arabanın içinde başını eğip biber gazı sıktığını, bir süre sonra aracı süren polisin Doğancılar Karakoluna gireceği sırada yanında oturan polisin "Durma, durma devam et." dediğini, o sırada da kafasına iki eli ile birlikte vurduğunu, vurmaması için direndiğini, ayakları ile kapılara ve camlara tekme attığını, saçından tuttup kaldırdığını, yüzüne biber gazı sıktığını, sırtını ısırdığını, ardından bir yerde durduklarını, polisin nerede oturduğunu sorduğunu, kendisinin de tarif ettiğini, daha sonra polisin "Burada iniyorsun, gidiyorsun." dediğini, olay sırasında üstü yırtıldığı için ekip arabasının içine attığını, ardından karakola annesinin yanına geldiğini, olaya karışan ekip aracının plakasını ...\*\*\* şeklinde hatırladığını, olay sırasında aracı kullanan diğer polisin kendisine hiçbir şey yapmadığını, 29.09.2014 tarihinde Savcılıkta; olayın Paşakapısı Cezaevinden ... istikametine doğru giderken trafik ışıklarının olduğu yerde sol tarafta kurulan pazarın bulunduğu cadde üzerinde gerçekleştiğini, olayı arkadaşı Umut ...'in gördüğünü, kendisinin Akasya AVM'de bulunan ... isimli ... yerinde çalıştığını, 0 536 \*\*\* 82 29 numaralı telefonu kullandığını, yine annesinin Özlem isimli arkadaşının da olayı gördüğünü, bu kişinin de Dr. Sıtkı Özferendeci Sokak, No: 57 ya da 55'te oturduğunu, kızlık soyadının "Sekmen" ve kızının adının da ... olduğunu, olaya ilişkin çektiği resimleri CD'ye atıp getireceğini, olaydan birkaç ay sonra polislerin babasını arayıp şikâyetten vazgeçmelerini istediklerini, olay sebebiyle şikâyetçi olduğunu, Mahkemede 11.12.2014 tarihinde; olayın mahallede gerçekleştiğini, polis memurlarının üzerini aramak istediklerini, kimlik sorduklarını, kimliğini gösterdiğini, kendisini arabaya bindirmek istediklerini, kendi mahallesinde rencide olmamak için polis otosuna binmek istemediğini, o sırada bir arbede yaşandığını, kendisini zor kullanarak arabaya bindirdiklerini, arabaya bindikten sonra sanık ...'ın sırtına vurduğunu ancak neyle vurduğunu bilmediğini, ayrıca bu olaydan bir gün önce kavga ettiğini, omzundaki diş izi ve diğer yaraların o kavga sırasında olduğunu, yine polis otosuna binmemek için direndiğini, bu sırada sanıkların kendisini çekmeleri nedeniyle yere düştüğünü, polis aracının resmî bir ... olduğunu, polislerin de resmi kıyafetli olduklarını, bu beyanlarının daha doğru olduğunu, olaydan bir gün önce mahallede kavga ettiğini, sanıkların kendisini ısırmadıklarını, bahsettiği kavga olayının adliyeye yansımadığını, 31.01.2019 tarihinde ise; 27.09.2013 tarihinde bir kavgaya karıştığının doğru olduğunu, karşı taraftan bir kişinin bıçaklandığını, Şikayetçi Beyhan Sağır Savcılıkta; 14.03.2014 tarihinde ikamet ettiği Kanlıca Mahallesinden, ... Meydanı yakınında bulunan semt pazarına yanında oğlu olan mağdur ... ile birlikte geldiğini, ardından saat 15.30 sıralarında mağdurun daha önceden ikamet ettikleri mahallede bulunan arkadaşlarını görmek için yanından ayrıldığını, kendisinin de kuaföre gitmek için aynı mahalleye doğru ilerlerken daha önceden tanıdığı ancak ismini bilmediği bir arkadaşını gördüğünü, arkadaşının "Senin oğlunu tekme ... polis otosuna bindiriyorlardı." demesi üzerine büyük oğlu olan ...'i arayıp durumdan haberdar ettikten sonra ... Doğancılar Karakoluna gittiğini, orada bulunan polis memurlarına "Oğlumu almışsınız, oğlum nerede, onu görmek istiyorum." dediğini, polislerin ise ... isminde birinin gözaltına alınmadığını ve karakolda olmadığını söylediklerini, o sırada büyük oğlunun arkadaşlarından birisinin karakolun camını tıklayarak "Teyze ... burada, karakolda değil" diyerek kendisini dışarı çağırdığını, karakoldan sokağa çıktığında oğlunun yüzüne biber gazı sıkılmış ve başından yaralı vaziyette olduğunu gördüğünü, oğlunu alıp Haydarpaşa Numune Hastanesine götürdüğünü, olaya karışan ekip aracının ...\*\*\* plakalı olduğunu, olayın ... Tunusbağı civarında gerçekleştiğini, olay nedeniyle şikâyetçi olduğunu, Şikâyetçi ... Savcılıkta; mağdurun üvey oğlu olduğunu, daha önce ...'da ilçesinde oturduklarını, inceleme konusu olaydan sonra eşinin cep telefonunun arandığını ancak eşinin cevap vermediğini, daha sonra kendisi tarafından kullanılan ... numaralı cep telefonunu bir erkek şahsın aradığını, hatırladığı kadarıyla şikâyetten 2 ya da 2,5 ay sonra arandığını, telefondaki kişinin "Biz polis memuruyuz ... Çocuğu şüphe üzerine almıştık. Annesi bizden şikâyetçi olmuş. Bu şikâyetini geri almış. Bu işten de zaten bir şey çıkmaz. Gider gelirsiniz, sizin için de kötü olur." şeklinde kendisine tehditte bulunduğunu, sinirlenip telefonu kapattığını, olayı bu şekilde öğrendiğini, Mahkemede; polislerden şikâyetçi olmadığını, olayda polislerin haklı olduğunu daha sonra yaptığı araştırmada öğrendiğini, mağdurun annesinin Almanya'da doğup büyüdüğünü, olayı öğrendiğinde işte olduğunu, sonradan yaptığı araştırmaya göre mağdurun annesinin ortalığı velveleye verdiğini, karakolda bir sürü rezillik çıkardığını, komşulardan da durumu öğrendiğini, ayrıca oğlunun bu olaydan bir gün önce de kavga ettiğini şikâyetten sonra öğrendiğini, bu süreçte kendisini arayıp polis olarak tanıtan ve ileri geri laflar söyleyen kişinin kim olduğunu bilmediğini, şikâyetçi olmadığını, mağdurun annesi olan Beyhan Sağır'ın bebeği nedeni ile duruşmaya gelemediğini, tanığın ise mağdurun a