Hükümlü nedir?

Hükümlü bakımından suç, hükmün infazı amacıyla aranan ve yeri bilinen kişi için oluşur.

Tutuklu bakımından suç, tutuklama kararı bulunan şüpheli veya sanık için oluşur.

Hükümlü bakımından yerin bildirilmemesinin suç olabilmesi hükmün infazı için aranmasına bağlıdır. Sonradan yakalanmış olmak suçun oluşumunu etkilemez.

Tutuklu ve hükümlüler maddenin esas muhatabıdır.

İnfaz kurumu dışında çalıştırılan hükümlü ile adli para cezasından çevrilmiş hapis cezası olanlar fıkra 5 ile aynı hükme bağlanır.

Bu kişiler bakımından da bu maddedeki cezalar ve artırımlar uygulanır.

Birinci fıkra, gözaltına alınan veya tutuklu kişinin kaçmasını sağlamayı düzenler.

İkinci fıkra, hükümlünün kaçmasını sağlamayı düzenler ve kişinin hukuki durumunu hükümlü olarak belirler.

Birinci fıkrada bir yıldan üç yıla kadar hapis öngörülürken, ikinci fıkrada çekilecek ceza süresine göre iki yıldan beş yıla kadar hapis öngörülür; müebbet ve ağırlaştırılmış müebbet için ayrıca ceza aralığı verilir.

Hükümlü veya tutuklunun geçici olarak alınması, kişi özgürlüğünü etkileyen bir tedbirdir ve hâkim kararı gerektirir.

Arama ise mekân ve eşyaya ilişkin bir tedbirdir; gecikmesinde sakınca görülen hallerde doğrudan yaptırılabilir.

Hâkim kararı, geçici alınmada zorunlu iken aramada gecikmesinde sakınca görülen hallerde zorunlu değildir.

Memurluğa engel olmayan bir cezayla hükümlü olup cezası ertelenen memur, bu madde kapsamındadır.

Cezası ertelenmeyip infaz edilen memur bu bentten yararlanamaz.

Erteleme olmadan tedbir bu madde gereğince kaldırılamaz.

Büroda çalıştırılmayan ama avukatla başka biçimde ilişki kuran kişi de ikinci fıkranın kapsamına girer.

Büroda fiilen çalıştırılan kişi ise hem işbirliği hem çalıştırma yasağının muhatabı olur.

İkinci fıkranın iki ayrı yasağı vardır; işbirliği için çalıştırma şartı aranmaz, çalıştırma ise ayrıca yasaktır.