Zamanaşımı

Zamanaşımı, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 146 ila 161. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacak hakkını sona erdirmeyen, ancak alacaklıya hakkını dava etme imkanını ortadan kaldıran bir defidir. Genel zamanaşımı süresi on yıl olup (TBK m. 146), bazı borç türleri için özel zamanaşımı süreleri öngörülmüştür (örneğin, haksız fiillerde 2 ve 10 yıl, TBK m. 72). Zamanaşımı süreleri hak düşürücü sürelerden farklıdır; hak düşürücü süreler hakimi re'sen bağlarken, zamanaşımı def'i borçlu tarafından ileri sürülmedikçe mahkemece dikkate alınmaz.

Yargıtay Uygulaması: Yargıtay, zamanaşımı def'inin dava veya cevap dilekçesinde açıkça ileri sürülmesi gerektiğini, aksi halde dikkate alınmayacağını belirtmektedir. Ayrıca zamanaşımını kesen (örneğin dava açma, icra takibi, borcu ikrar) ve durduran (örneğin evlilik birliği, velayet) hallerle ilgili detaylı içtihatları bulunmaktadır.

Sınav İpucu: Hak düşürücü süre ile zamanaşımı arasındaki temel farklar, genel zamanaşımı süresi, özel zamanaşımı süreleri (özellikle haksız fiil, sebepsiz zenginleşme) ve zamanaşımını kesen/durduran haller sınavların en kritik konularındandır. Bu hallerin somut olaylara uygulanışı sıklıkla test edilir.