VUK içindekiler

m.1Kanunun Şümulü
m.2Gümrük ve tekel vergileri
m.3Vergi Kanunlarının uygulanması ve ispat
Birinci Kitap – Vergilendirmem.4–152/A
Metinde aç
- Birinci Kısım – Genel Esaslarm.4–24
  Metinde aç
  - Birinci Bölüm – Vergi Uygulanmasında Yetkim.4–7
  - İkinci Bölüm – Vergi Sorumluluğum.8–13
    Metinde aç
    m.8Mükellef ve vergi sorumlusu
    m.9Vergi ehliyeti
    m.10Kanuni temsilcilerin ödevi
    m.11Vergi kesenlerin sorumluluğu
    m.12Mirasçıların sorumluluğu
    m.13Mücbir sebepler
  - Üçüncü Bölüm – Sürelerm.14–18
  - Dördüncü Bölüm – Vergi Alacağının Tayinim.19–24
- İkinci Kısım – Tarh ve Tahakkuk Usulüm.25–Mükerrer 49
  - Birinci Bölüm – Beyannameye Dayanan Tarhm.25–Mükerrer 28
  - İkinci Bölüm – İkmalen, Re'sen ve İdarece Tarhm.29–35
  - Üçüncü Bölüm – Tahrire Dayanan Tarhm.36–39
  - Dördüncü Bölüm – Götürü Matrahların Tespitim.40–44
  - Beşinci Bölüm – Zirai Kazanç Ölçüleri ile Emlak Vergisine Ait Bedel ve Değerlerin Tespitim.45–Mükerrer 49
- Üçüncü Kısım – Tahrir Usulüm.50–71
  - Birinci Bölüm – Genel Esaslarm.50–53-55
  - İkinci Bölüm – Genel Tahrirm.56–71
- Dördüncü Kısım – Takdir, Zirai Kazançlar ve Özel Komisyonlarım.72–92
  - Birinci Bölüm – Takdir Komisyonum.72–76
  - İkinci Bölüm – Tahrir Komisyonum.77–79
  - Üçüncü Bölüm – Tadilat Komisyonlarım.80–82
  - Dördüncü Bölüm – Zirai Kazançlar İl ve Merkez Komisyonları ile Özel Komisyonlarm.83–86
  - Beşinci Bölüm – Müşterek Hükümlerm.87–92
- Beşinci Kısım – Tebliğlerm.93–109
  - Birinci Bölüm – Tebliğ Esasları ve Muhataplarm.93–98
  - İkinci Bölüm – Posta ile Tebliğ Usulüm.99–102
  - Üçüncü Bölüm – İlan Yoliyle Tebliğ Usulüm.103–106
  - Dördüncü Bölüm – Tebliğlere Ait Türlü Hükümlerm.107–109
- Altıncı Kısım – Vergi Alacağının Kalkmasım.110–126
  - Birinci Bölüm – Ödemem.110–112
  - İkinci Bölüm – Zamanaşımı ve Terkinm.113–Mükerrer 115
  - Üçüncü Bölüm – Vergi Hatalarını Düzeltme ve Reddiyatm.116–126
- Yedinci Kısım – Yoklama ve incelemem.127–152/A
  - Birinci Bölüm – Yoklamam.127–133
  - İkinci Bölüm – Vergi İncelemelerim.134–141
  - Üçüncü Bölüm – Aramam.142–147
  - Dördüncü Bölüm – Bilgi Toplamam.148–152/A
İkinci Kitap – Mükellefin Ödevlerim.153–Mükerrer 257
- Birinci Kısım – Bildirmelerm.153–170/A
  - Birinci Bölüm – İşe Başlamam.153–156
  - İkinci Bölüm – Değişikliklerm.157–159
  - Üçüncü Bölüm – İşi Bırakmam.160–164
  - Dördüncü Bölüm – Bina ve Arazi Değişikliklerim.165–167
  - Beşinci Bölüm – Bildirmelerde Süre ve Şekilm.168–170/A
- İkinci Kısım – Defter Tutmam.171–226/A
  - Birinci Bölüm – Genel Esaslarm.171–175
  - İkinci Bölüm – Defter Tutma Bakımından Tüccarlarm.176–181
  - Üçüncü Bölüm – Bilanço Esasına Göre Defter Tutmam.182–192
  - Dördüncü Bölüm – İşletme Hesabı Esasına Göre Defter Tutmam.193–196
  - Beşinci Bölüm – Sınai Müesseselerin Tutacakları Özel Kayıtlarm.197–203
  - Altıncı Bölüm – Diğer Müesseselerin Tutacakları Özel Kayıtlarm.204–209
  - Yedinci Bölüm – Serbest Mesleklerde Defter Tutmam.210–212
  - Sekizinci Bölüm – Zirai Kazançlarda Defter Tutmam.213–214
  - Dokuzuncu Bölüm – Kayıt Nizamım.215–219
  - Onuncu Bölüm – Defterlerin Tasdıkim.220–226/A
- Üçüncü Kısım – Vesikalarm.227–Mükerrer 242
  - Birinci Bölüm – Kayıtların Tevsikim.227–228
  - İkinci Bölüm – Fatura ve Fatura Yerine Geçen Vesikalarm.229–235
  - Üçüncü Bölüm – Serbest Meslek Makbuzlarım.236–237
  - Dördüncü Bölüm – Ücretlere Ait Kayıt ve Vesikalarm.238–239
  - Beşinci Bölüm – Diğer Evrak ve Vesikalarm.240–Mükerrer 242
- Dördüncü Kısım – Ekim ve Sayım Beyanım.243–246
- Beşinci Kısım – Vergi Karnesim.247–252
- Altıncı Kısım – Muhafaza ve İbraz Ödevlerim.253–Mükerrer 257
Üçüncü Kitap – Değerlemem.258–330
- Birinci Kısım – İktisadi Kıymet Değerlerim.258–Mükerrer 298
  - Birinci Bölüm – Değerleme Esaslarım.258–268/A
  - İkinci Bölüm – İktisadi İşletmelere Dahil Kıymetleri Değerlemem.269–Mükerrer 290
  - Üçüncü Bölüm – Servetleri Değerlemem.291–Mükerrer 298
- İkinci Kısım – Vergi Değerlerim.299–312
  - Birinci Bölüm – Gayrisafi İratların Tesbitim.299–307
  - İkinci Bölüm – Arazi Kıymetlerinin Tesbitim.308–312
- Üçüncü Kısım – Amortismanlarm.313–330
  - Birinci Bölüm – Mevcutlarda Amortismanm.313–321
  - İkinci Bölüm – Alacaklarda ve Sermayede Amortismanm.322–327
  - Üçüncü Bölüm – Özel Hallerm.328–330
Dördüncü Kitap – Ceza Hükümlerim.331–Ek 18
- Birinci Kısım – Genel Esaslarm.331–343
- İkinci Kısım – Vergi Cezalarım.344–363
  - Birinci Bölüm – Vergi Ziyaı Cezasım.344–350
  - İkinci Bölüm – Usulsüzlükm.351–358
  - Üçüncü Bölüm – Suçlar ve Cezalarım.359–363
- Üçüncü Kısım – Vergi Cezasının Kesilmesi, Ödenmesi ve Kalkmasım.364–Ek 18
  - Birinci Bölüm – Ceza Kesmem.364–367
  - İkinci Bölüm – Cezaların Ödenmesi ve Kalkmasım.368–376
  - Üçüncü Bölüm – Uzlaşmam.Ek 1–Ek 13
  - Dördüncü Bölüm – Karşılıklı Anlaşma Usulüm.Ek 14–Ek 18
Beşinci Kitap – Vergi Davalarım.377–417

VUK Madde 9Vergi ehliyeti

Yürürlükte

Bu metin, 20.10.2026 tarihine kadar Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklikleri içerir.

Kısaca

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 9. maddesi, vergi mükellefiyeti ve vergi sorumluluğu bakımından kanuni ehliyetin aranmayacağını ve vergiyi doğuran olayın kanunla yasak olmasının mükellefiyeti ve vergi sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağını düzenler. Hüküm, vergi hukukunda mükellefiyet ve sorumluluk ilişkisi kuran her gerçek ve tüzel kişi bakımından uygulanır.

Bu açıklama madde metninin yerini tutmaz; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Mükellefiyet ve vergi sorumluluğu için kanuni ehliyet şart değildir.

Vergiyi doğuran olayın kanunlarla yasak edilmiş bulunması mükellefiyeti ve vergi sorumluluğunu kaldırmaz.

Kanun metninde bu madde Ham metin

Bu maddedeki kavramlar

Mükellefiyet
Vergiyi doğuran olay
Kanuni ehliyet
Vergi sorumluluğu

Bağlantılı kavramın sözlükte tanımı, geçtiği öteki maddeler ve örnek kararları var.

Bu maddeyi uygulayan kararlar

78 karar arasından seçildi

Vergi Dava Daireleri Kurulu · E. 2000/159 · K. 2000/339 · T. 13.10.2000
VDDKKabul
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1 inci maddesinde, ticari, zirai, sınai ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin katma değer vergisinin konusunu oluşturduğu hükme bağlanmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 9 uncu maddesinde de vergiyi doğuran olayın kanunla yasaklanmış olmasının; yükümlülüğü ve vergi sorumluluğunu kaldırmayacağı, aynı Kanunun 3 üncü maddesinde de, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu kuralına yer verilmiştir.
3. Daire · E. 2018/6161 · K. 2021/6314 · T. 21.12.2021
Daire kararıOnama
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 9. maddesi gereğince vergiyi doğuran olayın kanunlarla yasak edilmiş bulunmasının mükellefiyeti ve vergi sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, mükellefin borç verme faaliyetini süreklilik arz edecek şekilde yapması nedeniyle elde ettiği gelirin ticari kazanç sayılacağı ve ticari kazanca ilişkin esaslara göre vergilendirilmesi gerektiği,
7. Daire · E. 2018/1593 · K. 2022/1370 · T. 30.03.2022
Daire kararıOnama
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 9. maddesi gereği fiilin ceza gerektiren bir fiil olması, yani vergiyi doğuran olayın kanunlarla yasak edilmiş bulunması, mükellefiyeti ve vergi sorumluluğunu kaldırmayacaktır.

Seçim otomatiktir: kararın maddeyi uygulayan cümlesi, mahkemenin bağlayıcılık derecesi, maddenin sonraki değişiklikleri ve kararın bu maddeye özgülüğü birlikte puanlanır. Hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ayrıca denetleyin.

Bu maddeye özel soru

Genel

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda yer alan vergi ehliyeti ve vergi sorumluluğu kavramlarına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

A) Mükellefiyet ve vergi sorumluluğu için kanuni ehliyet şart olmayıp, hak ehliyetinin bulunması yeterlidir.
B) Vergiyi doğuran olayın kanunlarla yasak edilmiş olması, vergi mükellefiyeti veya sorumluluğunun doğmasına engel teşkil etmez.
C) Vergi sorumlusu, verginin ödenmesi bakımından alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişidir ve asıl mükellefin vergi borcunu ödeme yükümlülüğünü yerine getirir.
D) Mükellefiyete veya vergi sorumluluğuna ilişkin özel sözleşmeler, vergi idaresini bağlar ve idare borcu sözleşmede belirtilen taraftan tahsil etmek zorundadır.
E) Vergi sorumlusunun mükelleften farkı, maddi bir vergi borcu olmaması; ancak mükellefin borcunu ödeme yönünden idareye karşı muhatap olmasıdır.