VUK Madde 257Diğer ödevler

213 sayılı Vergi Usul Kanunu

YürürlükteSon değişiklik: 23.06.1982

Bu metin, tarihine kadar Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklikleri içerir.

Kısaca

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 257. maddesi, vergi inceleme ve kontrolları ile gayrimenkullerin rayiç bedelinin tespiti sırasında mükelleflerin yerine getirmekle yükümlü olduğu beş ödevi düzenler. Bu ödevler; inceleme yapacak memura çalışma yeri gösterme ve çalışmasını sağlama, inceleme ile ilgili izahat verme, işyerinin her tarafını gezdirme, bina ve arazinin rayiç bedelinin tespitinde gayrimenkulü gösterip bilgi verme ve envanter sırasında yardımda bulunmadır.

Bu açıklama madde metninin yerini tutmaz; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

(Değişik birinci fıkra: 30/12/1980-2365/44 md.) Vergi inceleme ve kontrolları ile gayrimenkullerin rayiç bedelinin tespiti sırasında, mükellefler aşağıda yazılı ödevleri yerine getirmeye mecburdurlar.

1.İncelemeye yetkili memura müessesenin durumuna göre, çalışma yeri göstermek ve resmi çalışma saatlerinde memurun müessesede çalışmasını sağlamak;

2.İnceleme ile ilgili her türlü izahatı vermek (Bu mecburiyet hem iş sahibine, hem de işletmede çalışan memurlara şamildir):

3.İncelemeye yetkili memurun, lüzumunda iş yerinin her tarafını gezip görmesini sağlamak;

4.(Değişik: 23/6/1982-2686/33 md.) Bina ve arazinin rayiç bedelinin tespitinde değeri tespit edilecek bina ve araziyi Emlak Vergisi Kanununun 31 nci maddesine göre Maliye Bakanlığınca yetkili kılınan memurlara gösterip gezdirmek, bu gibi gayrimenkullerin genel ahvaline, kullanılış tarzına ve kirada ise kiranın miktarına müteallik her türlü bilgileri vermek (Bu fıkrada yazılı mecburiyetler kiracılara da şamildir);

5.(Ek: 30/12/1980-2365/44 md.) İşletmede 134 ncü madde gereğince envanter yapılması halinde araç, gereç ve personeliyle bu işlemlerin intacına gerekli yardım ve kolaylığı göstermek.

Kanun metninde bu maddeHam metin
Değişiklik geçmişi(3)
  1. 23.06.1982“Bina ve arazinin rayiç bedelinin tespitinde değeri tespit edilecek bina ve…” ile başlayan bent 23.06.1982 tarihinde 2686 sayılı Kanunla değiştirildi
  2. 30.12.1980“İşletmede 134 ncü madde gereğince envanter yapılması halinde araç, gereç ve…” ile başlayan bent 30.12.1980 tarihinde 2365 sayılı Kanunla eklendi
  3. 30.12.19801. fıkra 30.12.1980 tarihinde 2365 sayılı Kanunla değiştirildi

Maddenin eski metinleri gösterilmiyor; yalnız hangi bölümün ne zaman, hangi kanunla değiştiği.

Atıflar(20)

Bu maddeye atıf yapanlar

Bu maddedeki kavramlar

  • İşletmede envanter
  • İzahat
  • Rayiç bedel tespiti
  • Vergi inceleme ve kontrolu

Bağlantılı kavramın sözlükte tanımı, geçtiği öteki maddeler ve örnek kararları var.

Bu maddeyi uygulayan kararlar

536 karar arasından seçildi
  1. Vergi Dava Daireleri Kurulu · E. 2024/205 · K. 2025/248 · T. 09.04.2025
    VDDKBozma
    5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 18. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen ulusal markeri bulunmayan ya da standartlara uygun olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesinin, 13. maddesinin (5) numaralı fıkrasında ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesinin vergisel sonuçlarına yer verilmiştir.
  2. 7. Daire · E. 2022/3814 · K. 2024/5420 · T. 26.12.2024
    Daire kararıRet
    213 sayılı Kanun'un mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca, kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, bu malları bulunduranlar adına; her bir tespit için bu Kanuna ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malların 50 litreyi,
  3. 7. Daire · E. 2019/3156 · K. 2022/4766 · T. 30.11.2022
    Daire kararıBozma
    TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının kaçak içki bulundurduğu hususunun somut olarak tespit edildiği, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında yapılan tarhiyatın dayanağı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi ve işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulması olduğundan dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

Seçim otomatiktir: kararın maddeyi uygulayan cümlesi, mahkemenin bağlayıcılık derecesi, maddenin sonraki değişiklikleri ve kararın bu maddeye özgülüğü birlikte puanlanır. Hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ayrıca denetleyin.