Zorla getirme nedir?

Zorla getirme kararı tanığa iletişim bilgileri üzerinden bildirilir.

Dosyada iletişim bilgisi bulunmadığında bildirim klasik yoldan yapılır.

İletişim bilgisi varsa bu araçlar kullanılabilir; yoksa kararın tanığa ulaşması için yöntem seçimi geçerlidir.

Bağışıklık kararı verilen sanık, talep üzerine oturumlarda hazır bulunma yükümlülüğünden muaf tutulur.

Bağışıklık kararı olmayan ve gelmemesinin geçerli nedeni bulunmayan sanık için mahkeme zorla getirme kararı verir.

Bağışıklık kararı verilmişse sanık bulunmadan duruşmaya devam edilebilir; karar verilmemişse hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz.

Mahkeme önce sanığa hazır bulunması için davetiye veya çağrı gönderir. Sanık bu çağrıya uymazsa zorla getirme düşünülebilir.

Zorla getirme, çağrıya rağmen gelmeyen sanık için son çare niteliğindedir ve kişi özgürlüğünü kısıtlar.

Mahkeme önce çağrı yolunu denemelidir; doğrudan zorla getirme kararı verilmesi, uygulamada ölçülülük ilkesine aykırı kabul edilmektedir. (Ceza Genel Kurulu, 2008/1 E., 2008/26 K., 19.02.2008)

Zorla getirme kararı, sanığın kolluk tarafından mahkemeye götürülmesini öngörür.

Yakalama emri, sanığın bulunup gözaltına alınmasına yönelik daha ağır bir tedbirdir.

Madde ikisini birlikte anarak mahkemeye her ikisine de karar verme yetkisi tanır; hangisinin uygulanacağı somut olayın ağırlığına göre seçilir.

Birinci fıkrada nüfus müdürlüğü, davet üzerine ilgililere otuz günlük başvuru yükümlülüğü yükler. Bu aşamada yaptırım henüz zorlayıcı değildir.

İkinci fıkrada davet sonuçsuz kaldığında mülki idare amirinin lüzum görmesi üzerine kolluk eliyle zorla getirme işlemi yapılır.

Davete uyulmaması ilk aşamada zorla getirme doğurmaz; mülki amirin takdirine bağlı olarak kolluk işlemi yapılabilir.