İflas kararı nedir?

Yalnızca iflas talebinin yapılması, iflas istemine karşı müdahale ya da itiraz sürecinin işletilmesi, henüz iflas kararı yoksa dönüşümü doğurmaz.

Mahkemenin iflasa karar vermesi, iflasın açılmasıyla birlikte dönüşümü başlatır.

Dönüşüm yalnızca iflas kararı verildiğinde gerçekleşir; talep aşamasındaki belirsizlik rejimi değiştirmez.

Madde kapsamındaki masraf, ilk alacaklılar toplantısına kadar yapılacak işlemlerin giderleridir ve iflas kararı verilmeden önce peşin istenir.

İlk alacaklılar toplantısından sonra yapılan tasfiye giderleri (satış, iflas idaresi ücreti, masa mallarının muhafazası) iflas masasından karşılanır.

Peşin yatırma yükümlülüğü yalnız birinci kısım için doğar; ikinci kısım iflas masasına yüklenir.

İflasın ertelenmesi kararına karşı istinaf, madde metninin ilk fıkrasında ve m.179/b'ye atıfla on gün içinde yapılır.

Erteleme süresi sonunda veya erteleme dönemi içinde verilen iflas kararına karşı istinaf ve temyiz yolu, madde metninde ayrı bir fıkrada on gün olarak öngörülmüştür.

Her iki karar türünde süre aynı görünse de hangi kararın hangi fıkraya dayandığının doğru tespiti gerekir.

Fonun iflas talebi üzerine mahkemece iflasa karar verildiği hal; iflas idaresi ve alacaklılar toplantısı görevleri Fonca yerine getirilir.

İflas kararı verilmediği hal; bankanın iradi tasfiyesi Fonun atadığı tasfiye kurulu üyeleri tarafından yürütülür.

İflas halinde İİK hükümleri ve Fonun iflas idaresi yetkileri, iflas değilse genel kurul kararı aranmaksızın ve TTK anonim şirket tasfiye hükümlerine tabi olmaksızın yürütülen iradi tasfiye geçerlidir.

Ödeme güçsüzlüğü belirlenmesinde iflas kararı şart değildir; bağışlayanın ödeme güçsüzlüğüne düştüğünü kanıtlaması yeterlidir.

İflas halinde ise iflasa karar verilmesi yeterli ve kesin bir olgudur.

Her iki halde de ifa yükümlülüğü ortadan kalkar; ispat yükü bağışlayanda ise ödeme güçsüzlüğü ayrıca kanıtlanmalıdır. (İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi, 2017/856 E., 2018/335 K., 29.03.2018)