Bilgi verme yükümlülüğü nedir?

Tereke malına zilyet olan ya da miras bırakana borçlu bulunan mirasçının, paylaşma sırasında terekeye ilişkin bildiği bilgileri eksiksiz açıklama borcudur. Yalnız paylaşma sürecinde doğar ve bu niteliği taşıyan mirasçılara özgüdür.

Mirasçıların, mirasbırakanla aralarındaki ilişkilere dair paylaşmanın eşitliğe ve adalete uygun yapılması için gerekli bilgileri birbirlerine vermeleri borcudur. Bu yükümlülük, paylaşmanın hakkaniyetli yapılmasını amaçlar ve mirasçıların kendi aralarındaki ilişkiyle sınırlıdır.

Maddede sayılan kişi ve kurumların, yetkili makamların istediği bilgileri vermek zorunda olmasıdır. Yükümlülük, bilginin mükellefin kendi beyanı olup olmadığına bakmaksızın, istenen bilgi bakımından doğar.

Kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerin, vergi idaresinin yazılı talebi üzerine vergilendirmeye ilişkin bilgileri yazılı olarak sunmasıdır. Yükümlülük talep üzerine doğar; kendiliğinden bir bildirim yükümlülüğü getirmez.

Tespit ve dinleme kayıtlarının yok edilmesi hâlinde, soruşturma veya kovuşturma evresinin bitiminden sonra ilgiliye tedbirin nedeni, kapsamı, süresi ve sonucunun yazılı olarak bildirilmesidir.

İflas idaresinin, masaya kabul edilmiş alacaklılara talepleri üzerine tasfiyenin seyri ile sonraki işlemlerin planı ve takvimi hakkında bilgi vermesi yükümlülüğüdür. Yükümlülük talep koşuluna bağlıdır.

Tasfiye memurunun, tasfiye işlerinin durumu hakkında her zaman ortaklara bilgi vermesi gerektiğini ifade eder. Bu yükümlülük ortağın talebine bağlı değildir; ancak ortak isterse bilgi imzalı bir belge ile verilir.

Bu Kanuna göre takip, soruşturma ve kovuşturmaya yetkili kişi ile Kanundaki diğer mercilerin istediği bilgileri eksiksiz ve makul sürede vermek zorunluluğudur. Yükümlülük, özel kanunlarda aksine hüküm bulunsa bile geçerlidir.

Kurum ve kuruluşların, istisna kapsamında olmayan bilgi ve belgeleri başvurana sunma ve başvuruları yerine getirme görevidir. Yükümlülük, idarenin tedbir alma borcu olarak anlaşılır ve tek tek başvurudaki sonuç ile aynı değildir.

Kamu kurum ve kuruluşları, mahallî idareler ile gerçek ve tüzel kişilerin, Kurumun istediği bilgileri belirli aralıklarla ve düzenli olarak vermesidir. Bu bilgilerin elektronik ortamda paylaşılması mümkündür.