TBK Madde 177A. Bağlanma parası

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu

Yürürlükte

Bu metin, tarihine kadar Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklikleri içerir.

Kısaca

Madde, sözleşme kurulurken bir tarafın diğer tarafa verdiği paranın hukuki niteliğine ilişkin yorum kuralını ve bağlanma parasının asıl borca mahsubunu düzenler. Kanun, bu tür bir ödemenin aksi kanıtlanmadıkça cayma parası değil, sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş bağlanma parası sayılmasını öngörür. Ayrıca bağlanma parasının, aksine sözleşme veya yerel adet yoksa, esas alacaktan düşülmesini hükme bağlar. Kişiye göre değil, sözleşme kurulurken verilen paralar bakımından uygulanır.

Bu açıklama madde metninin yerini tutmaz; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır.

Aksine sözleşme veya yerel âdet olmadıkça, bağlanma parası esas alacaktan düşülür.

Kanun metninde bu maddeHam metin
Madde gerekçesi

818 sayılı Borçlar Kanununun 156 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarını karşılamaktadır. Tasarının iki fıkradan oluşan 176 nci maddesinde, bağlanma parası düzenlenmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanununun 156 nci maddesinin kenar başlığında kullanılan "A. Pey Akçesi ve Zamanı Rücu" şeklindeki ibare, Tasarıda "A. Bağlanma parası" şeklinde kısaltılmış, "zamanı rücu" ise, bir sonraki maddede "cayma parası" olarak ayrıca düzenlenmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanununun 156 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "pey akçesini alan, alacağına mahsup etmeyerek onu muhafaza eder." şeklindeki hüküm, iş hayatındaki uygulamalar göz önünde tutularak, Tasarıda "bağlanma parası esas alacaktan düşülür." şeklinde değiştirilmiştir.

Gerekçe kanun koyucunun açıklamasıdır, hüküm değildir; çelişirse madde metni esastır. Kaynak belge

Bu maddedeki kavramlar

Bağlantılı kavramın sözlükte tanımı, geçtiği öteki maddeler ve örnek kararları var.

Bu maddeyi uygulayan kararlar

69 karar arasından seçildi
  1. 11. Hukuk Dairesi · E. 2023/6070 · K. 2023/7043 · T. 04.12.2023
    Daire kararıOnama
    kendi edimini sözleşme gereği öncelikle yerine getirmediğinden davacının cezai şart isteminin reddinin doğru olduğu, ancak sözleşmenin imzalanması sırasında yine davacı tarafından 10.000,00 TL kapora ödendiği, 7 nci madde de bu ödemenin cayma parası olduğu konusunda bir açıklama bulunmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 177 nci maddesine göre sözleşme yapılırken verilen bir miktar paranın cayma parası olarak değil, sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayıldığı, aksine sözleşme veya yerel adet olmadıkça bağlanma parasının asıl alacaktan düşüldüğü,
  2. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi · E. 2022/193 · K. 2024/161 · T. 11.03.2024
    İlk dereceKabul
    17. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 177. maddesi uyarınca “Sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır.
  3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi · E. 2022/229 · K. 2023/659 · T. 16.10.2023
    İlk derece
    Bu doğrultu da davalının bu yöndeki istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; bağlanma parası diğer adıyla kapora Türk Borçlar Kanunu 177/1 maddesine göre sözleşme yapılırken borçlunun alacaklıya vermiş olduğu bir miktar para olup, bir yandan sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak diğer yandan da ispat kolaylığı sağlamak amacıyla verilmiş sayılır.

Seçim otomatiktir: kararın maddeyi uygulayan cümlesi, mahkemenin bağlayıcılık derecesi, maddenin sonraki değişiklikleri ve kararın bu maddeye özgülüğü birlikte puanlanır. Hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ayrıca denetleyin.

Bu maddeye özel soru

Borçlar Hukuku Genel Hükümler

Bir satım sözleşmesi kurulurken alıcının satıcıya verdiği bir miktar paranın hukuki niteliği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık çıkmıştır. Sözleşme metninde bu paranın niteliği (bağlanma parası mı, cayma parası mı olduğu) açıkça belirtilmemiştir. Türk Borçlar Kanunu'ndaki yedek hukuk kuralına göre, sözleşme kurulurken verilen paranın hukuki niteliği ve işlevi hakkında aşağıdaki değerlendirmelerden hangisi doğrudur?

  1. A) Bu para "cayma parası" sayılır; her iki tarafa da tazminat ödemeden sözleşmeden dönme hakkı verir.
  2. B) Bu para "ceza koşulu" sayılır; sözleşmeye aykırılık halinde alıkonulur.
  3. C) Bu para "bağlanma parası" (pey akçesi) sayılır; sözleşmenin kurulduğuna kanıttır ve kural olarak asıl alacaktan düşülür.
  4. D) Bu para "avans" niteliğindedir, sözleşme kurulmazsa faiziyle iade edilir.
  5. E) Bu para "kapora" olarak adlandırılır ve sözleşmeden dönen taraf bu parayı kaybeder.

Bu maddeyle ilgili 1 soru daha var

Soruların tamamını çözmek ve açıklamalı cevapları görmek için Hukuksal Eğitim platformuna katıl.

Platforma katıl