İkramiye nedir?

Bu maddeye göre verilen ikramiye, Genel Müdür teklifi ve Yönetim Kurulu onayıyla verilen takdiri bir ödemedir.

Sözleşme veya mevzuatla kurulmuş, işçinin talep edebileceği zorunlu ücret kalemi.

Maddeye dayanarak verilen ikramiye talep edilebilir bir hak doğurmaz; ancak ayrıca sözleşme veya toplu sözleşmeyle ikramiye kararlaştırılmışsa o zaman ücretin parçası sayılır.

Kazanç payı, şirketin yıllık kârından pay olduğu için kâr ve kanuni dağıtım koşullarına bağlıdır.

İkramiye, başarılı çalışma karşılığı olup kâr elde edilmesine veya kazanç payı koşullarına bağlı değildir; şirket zarar etse de verilebilir.

Şirket zarar etmişse kazanç payı ödenemez, buna karşılık genel kurul ikramiye verebilir.

Veraset tarikiyle veya sair suretle ivazsız mal iktisap eden kişilerin, iktisap ettikleri malları beyanname ile bildirmesi.

Şans oyunu kurum ve kuruluşları ile yarışma ve çekiliş düzenleyenlerin, ikramiye kazananların ikramiyelerinden kestikleri vergileri bildirmesi.

İki bildirim yükümlülüğü aynı maddede düzenlenmiştir; birinci durumda bildiren mal iktisap eden kişidir, ikinci durumda ise ikramiyeyi ödeyen ya da tevkifat yapan kurum ve kişidir.

İkramiyenin tamamen yerli ve kendi üretimi olan mal ve hizmetlerden oluşması.

İkramiyede yurt dışından ithal edilen veya başka kişilerce üretilen, temin edilen ya da ticaretine konu edilen mal ve hizmetlerin bulunması.

Birinci durumda izin bedeli oranı yüzde 15, ikinci durumda iki katı olan yüzde 30 uygulanır.

Bu maddedeki ödül, olağanüstü başarıya takdiren verilen ve sözleşme ücretiyle sınırlı bir ödemedir.

İkramiye ve prim, genel olarak iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya işveren uygulamasıyla belirlenen ücret unsurlarıdır.

İki ödeme türünün hukuki kaynağı ve sınırı farklıdır; maddedeki yüzde iki ve sözleşme ücreti sınırı ikramiye veya prime doğrudan uygulanmaz.

1905 sayılı Kanun'un genel çerçevesinde mektum haberine ilişkin ikramiye hükümleri.

Asariatika ve defineye ilişkin, bu maddenin atıfta bulunduğu özel hükümler.

Asariatika ve define konusunda özel hüküm varsa, uygulama özel hükme göre yapılır; genel çerçeve bu konuda ayrı bir sonuç doğurmaz.