5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu Madde 81

1. Ceza Dairesi         2022/9247 E.  ,  2024/6180 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1130 E., 2020/925 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/41 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/1130 Esas, 2020/925 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının tekerrüre ilişkin "D. bendinin 8 ve 9. fıkralarının" hükümden çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 280/1-a maddeleri gereğince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada somut bir delil bulunmadığına, sanığın cezai ehliyetinin olmadığından hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın akıl hastası olup olmadığı hususu ile ilgili olarak dosya arasında bulunan Mardin Devlet Hastanesinden alınan 07.06.2016 tarihli ve 21849 sayılı raporda kronik psikoz hastalığının olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32/1 maddesi kapsamında ceza ehliyetinin bulunmadığının bildirildiği, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 13.04.2017 tarihli ve 5482 sayılı raporda ise şahsın cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde ruhsal bir rahatsızlığının bulunmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve devamı maddelerinden istifade edemeyeceği, cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, yargılama sırasında sanık müdafii tarafından söz konusu raporun eksik araştırma sonucu verildiğinin, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığını belirtmesi dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığına” ilişkin olarak sanığın adli tahkikat dosyası ile birlikte bir kez de Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra, bu Dairece düzenlenecek raporla birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek cezai ehliyetiyle ilgili olarak rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde de sanığın bizzat Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/1130 Esas, 2020/925 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, değişik gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek karardan bir örneğinin ise bilgi amacıyla takdîren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.