Yerleşim yeri nedir?

Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Madde, yerleşim yerinin hukuki tanımını bu iki unsura (sürekli kalma niyeti ve oturma) bağlar.

Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Kanun bu tanımı m.19'da yapar; m.20 bu tanımın ötesinde değişiklik ve boşluk hâllerini düzenler.

Kişinin yaşam merkezi olarak sürekli oturduğu yerdir. Bu maddede yerleşim yerinin edinilmesi, kurumlarda bulunmanın bu sonucu doğurmadığı hallerle sınırlandırılır.

Vakfın tüzel kişilik kazanacağı ve tescil işlemlerinin yürütüleceği yer olarak senette gösterilmesi gereken yerdir.

Medeni Kanun'un kişilerin yerleşim yerine ilişkin genel hükümlerinde tanımlanan, kişinin sürekli oturma niyetiyle bulunduğu yerdir. Bu maddede eşlerden birinin yerleşim yeri, davacı ya da davalı eşin yerleşim yerinin mahkemeyi yetkilendirmesi anlamına gelir.

Kişinin oturma niyetiyle sürekli kaldığı yer (TMK m.20). Yetki belirlenirken davacı-alacaklının yerleşim yerinin kanundaki bu tanıma göre tespit edilmesi gerekir.

Bir kişinin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Yetki bakımından eşin yerleşim yeri mahkemesi, bu yerin bulunduğu yer mahkemesini ifade eder.

Bir kişinin oturma niyetiyle sürekli olarak bulunduğu yerdir. Madde, eşlerden herhangi birinin yerleşim yerini yeterli görür; bu nedenle her iki eşin yerleşim yerinin ayrı olması davayı açmaya engel değildir.

TMK hükümlerine göre belirlenen, kişinin sürekli oturma merkezi olarak kabul edilen yerdir. Yetki tespitinde HMK'nın genel yetki kuralı ile TMK'daki yerleşim yeri tanımı birlikte değerlendirilir.

Yetki bakımından belirleyici olan, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yeridir. Yerleşim yeri kavramı TMK m.20 hükmüne göre anlaşılır ve fiilî oturma değil, sürekli oturma niyetine dayanır.

Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (m.19). Vesayet altındaki kişi bakımından bu genel tanım değil, m.21/2 uyarınca vesayet makamının bulunduğu yer belirleyicidir.

Kısıtlının yerleşim yeri ilanın yapılacağı birinci yerdir. Yerleşim yeri ile nüfusa kayıtlı olduğu yer farklı olabildiğinden, her iki yerde ilan yapılmalıdır.

Temsil kayyımı bakımından yetkili vesayet makamını belirleyen bağlantı noktasıdır. Kayyım kendisine atanacak kimsenin yerleşim yerindeki vesayet makamınca atanır.

Tasfiye memurunun Türkiye'de oturduğu yerdir. Maddenin üçüncü fıkrası bakımından, temsile yetkili memurların hiçbirinin Türk vatandaşı olmaması ve Türkiye'de yerleşim yerinin bulunmaması halinde şart aranır.

Muhatabın, ödeme yeri hesabında esas alınan asıl ikamet yeridir. Yerleşim yeri ile ödeme yeri ayrı olabilir; madde bu ayrımı tanır.

Maddede muhatap, ödeyici üçüncü kişi, düzenleyen ve hesap sahibi açısından bağlantı noktası olarak kullanılır. Her bir kişi için kendi yerleşim yerinin bulunduğu ülke hukuku ayrı ayrı belirleyici olur.

Medeni Kanun'un 19. maddesindeki teknik anlamda yerleşim yeridir (ikametgah). Madde, eski metindeki 'mukim bulunduğu yer' ifadesinin yerine bu kavramı getirmiştir.

Alıcının Türkiye'de olup olmadığını belirleyen bağlantı noktasıdır. Maddenin uygulanıp uygulanmayacağı bu tespite bağlıdır.

Gerçek kişiler için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'na göre belirlenen, tüzel kişiler için de aynı kavramın uygulandığı yerdir. Yerleşim yerinin tespiti bu maddeden değil, Türk Medeni Kanunu'ndan yapılır.

Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Maddenin uygulanması için Türkiye'de yerleşim yerinin bulunmaması gerekir; yerleşim yeri Türk Medeni Kanunu'na göre belirlenir.

Kişinin oturma niyetiyle sürekli olarak bulunduğu yerdir. Mutad meskenden ayrı bir bağlama noktası olarak madde metninde yer alır.

Maddenin ilk bağlama noktası olan sakin olunan yer ile yerleşim yeri ayrı kavramlardır; madde Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancıyı kapsar. Yerleşim yerinin tespiti Türk MK hükümlerine göre yapılır.

Kişinin oturma niyetiyle sürekli bulunduğu yerdir. Madde bakımından yerleşim yeri Türkiye içinde aranır; Türkiye'de yerleşim yeri yoksa ikinci basamağa geçilir.

Üçüncü kişiler aleyhine açılacak davalarda ve sınai mülkiyet hak sahibinin aleyhine açılacak davalarda yetkiyi belirlemek için esas alınan ölçüttür. Türkiye'de yerleşim yeri bulunmaması halinde yetki ikinci bir ölçüte, sicilde kayıtlı vekilin işyerine bağlanır.