TBK içindekiler

Birinci Kısım – Genel Hükümlerm.1–206
- Birinci Bölüm – Borç İlişkisinin Kaynaklarım.1–82
  - Birinci Ayırım – Sözleşmeden Doğan Borç İlişkilerim.1–48
  - İkinci Ayırım – Haksız Fiillerden Doğan Borç İlişkilerim.49–76
  - Üçüncü Ayırım – Sebepsiz Zenginleşmeden Doğan Borç İlişkilerim.77–82
- İkinci Bölüm – Borç İlişkisinin Hükümlerim.83–130
  - Birinci Ayırım – Borçların İfasım.83–111
  - İkinci Ayırım – Borçların İfa Edilmemesinin Sonuçlarım.112–126
  - Üçüncü Ayırım – Borç İlişkilerinin Üçüncü Kişilere Etkisim.127–130
- Üçüncü Bölüm – Borçların ve Borç İlişkilerinin Sona Ermesi, Zamanaşımım.131–161
  - Birinci Ayırım – Sona Erme Hâllerim.131–145
  - İkinci Ayırım – Zamanaşımım.146–161
- Dördüncü Bölüm – Borç İlişkilerinde Özel Durumlarm.162–182
  - Birinci Ayırım – Teselsülm.162–169
  - İkinci Ayırım – Koşullarm.170–176
  - Üçüncü Ayırım – Bağlanma Parası, Cayma Parası ve Ceza Koşulum.177–182
- Beşinci Bölüm – Borç İlişkilerinde Taraf Değişikliklerim.183–206
  - Birinci Ayırım – Alacağın Devrim.183–194
  - İkinci Ayırım – Borcun Üstlenilmesim.195–204
  - Üçüncü Ayırım – Sözleşmenin Devri ve Sözleşmeye Katılmam.205–206
İkinci Kısım – Özel Borç İlişkilerim.207–649
Metinde aç
- Birinci Bölüm – Satış Sözleşmesim.207–281
  - Birinci Ayırım – Genel Hükümlerm.207–208
  - İkinci Ayırım – Taşınır Satışım.209–236
  - Üçüncü Ayırım – Taşınmaz Satışı ve Satış İlişkisi Doğuran Haklarm.237–246
  - Dördüncü Ayırım – Bazı Satış Türlerim.247–281
- İkinci Bölüm – Mal Değişim Sözleşmesim.282–284
- Üçüncü Bölüm – Bağışlama Sözleşmesim.285–298
- Dördüncü Bölüm – Kira Sözleşmesim.299–378
  - Birinci Ayırım – Genel Hükümlerm.299–338
  - İkinci Ayırım – Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarım.339–356
  - Üçüncü Ayırım – Ürün Kirasım.357–378
- Beşinci Bölüm – Ödünç Sözleşmelerim.379–392
  - Birinci Ayırım – Kullanım Ödüncüm.379–385
  - İkinci Ayırım – Tüketim Ödüncüm.386–392
- Altıncı Bölüm – Hizmet Sözleşmelerim.393–469
  Metinde aç
- Yedinci Bölüm – Eser Sözleşmesim.470–486
- Sekizinci Bölüm – Yayım Sözleşmesim.487–501
- Dokuzuncu Bölüm – Vekâlet İlişkilerim.502–525
  - Birinci Ayırım – Vekâlet Sözleşmesim.502–514
  - İkinci Ayırım – Kredi Mektubu ve Kredi Emrim.515–519
  - Üçüncü Ayırım – Simsarlık Sözleşmesim.520–525
- Onuncu Bölüm – Vekâletsiz İşgörmem.526–531
- Onbirinci Bölüm – Komisyon Sözleşmesim.532–546
- Onikinci Bölüm – Ticari Temsilciler, Ticari Vekiller ve Diğer Tacir Yardımcılarım.547–554
- Onüçüncü Bölüm – Havalem.555–560
- Ondördüncü Bölüm – Saklama Sözleşmelerim.561–580
- Onbeşinci Bölüm – Kefalet Sözleşmesim.581–603
- Onaltıncı Bölüm – Kumar ve Bahism.604–606
- Onyedinci Bölüm – Ömür Boyu Gelir ve Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmelerim.607–619
  - Birinci Ayırım – Ömür Boyu Gelir Sözleşmesim.607–610
  - İkinci Ayırım – Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesim.611–619
- Onsekizinci Bölüm – Adi Ortaklık Sözleşmesim.620–649

TBK Madde 413II. İş araç ve malzemeleri

Yürürlükte

Bu metin, 20.10.2026 tarihine kadar Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklikleri içerir.

Kısaca

Madde, iş görme borcu doğuran sözleşmelerde işin görülmesi için gerekli araç ve malzemenin kimin tarafından sağlanacağını ve işçi kendi araç veya malzemesini işe özgülediğinde işverenin ödeyeceği karşılığı düzenler. Hüküm, işveren ile işçi arasındaki iş ilişkisinde uygulanır.

Bu açıklama madde metninin yerini tutmaz; bağlayıcı olan aşağıdaki metindir.

Aksine anlaşma veya yerel âdet yoksa, işveren işçiye bu iş için gerekli araçları ve malzemeyi sağlamakla yükümlüdür.

İşçi işverenle anlaşarak kendi araç veya malzemesini işin görülmesine özgülerse, aksi anlaşmada kararlaştırılmadıkça veya yerel âdet bulunmadıkça işveren, bunun için işçiye uygun bir karşılık ödemekle yükümlüdür.

Kanun metninde bu madde Ham metin

Madde gerekçesi

818 sayılı Borçlar Kanununun 331 inci maddesini karşılamaktadır. Tasarının iki fıkradan oluşan 412 nci maddesinde, iş araç ve malzemelerinin işveren tarafından işçiye verilmesi düzenlenmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanununun 331 inci maddesinin kenar başlığında kullanılan "3. Âlât ve malzeme" ibaresi, Tasanda "II. İş araç ve malzemeleri" şeklinde değiştirilmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, aksine anlaşma veya yerel âdet yoksa, işverenin işçiye bu iş için gerekli araçları ve malzemeyi sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Fıkrada söz konusu edilen araç, işçinin işi yapması için gerekli olan makine, araba, toma, tezgâh, tamir takımı gibi iş âletleri ni; malzeme ise, aracın kullanılması veya işin görülmesi için gerekli olan hammadde, yakıt, su, kömür, tohum ve benzerlerini ifade eder. Maddenin ikinci fıkrasında, araç ve malzemenin işçi tarafından sağlandığı durumlarda, bunun karşılığının işveren tarafından işçiye ödenmesi öngörülmüştür. Ancak, fıkra emredici nitelikte ol madığı için, sözleşmede bunun aksi kararlaştırılabileceği gibi, malzeme ve araçlann kullanımına ilişkin işçiye ayrıca ücret ödenmeyeceği konusunda yerel bir âdet de olabilir. Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 327 nci maddesi göz önünde tutulmuştur.

Gerekçe kanun koyucunun açıklamasıdır, hüküm değildir; çelişirse madde metni esastır. Kaynak belge

Bu maddedeki kavramlar

Bağlantılı kavramın sözlükte tanımı, geçtiği öteki maddeler ve örnek kararları var.

Bu maddeyi uygulayan kararlar

3 karar arasından seçildi

9. Hukuk Dairesi · E. 2016/29695 · K. 2020/17632 · T. 08.12.2020
Daire kararıBozma
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 413/1. maddesi gereğince aksine anlaşma veya yerel âdet yoksa, işveren işçiye bu iş için gerekli araçları ve malzemeyi sağlamakla yükümlüdür.

Seçim otomatiktir: kararın maddeyi uygulayan cümlesi, mahkemenin bağlayıcılık derecesi, maddenin sonraki değişiklikleri ve kararın bu maddeye özgülüğü birlikte puanlanır. Hukuki tavsiye değildir; kararın güncelliğini ayrıca denetleyin.