TBK Madde 30G. İrade bozuklukları — I. Yanılma — 1. Yanılmanın hükümleri

Koleksiyoner (K), bir antika dükkanından satın aldığı gümüş bir leğen-ibrik takımının üzerinde, Sultan II. Abdülhamid dönemine ait olduğunu düşündüğü bir tuğra izi görmüştür. Satıcı (S) ise ürünün dönemi hakkında kesin bir beyanda bulunmamış ancak fiyatlandırmayı nadir bir Osmanlı eseri olduğunu ima edecek şekilde yapmıştır. Satın alımdan sonra (K)’nin yaptırdığı ekspertizde, eserin tuğralı olmadığı ve erken Cumhuriyet dönemine ait usta işi bir taklit olduğu ortaya çıkmıştır. (K), eserin bu özelliğini bilseydi sözleşmeyi bu bedelle veya bu koşullarda yapmayacağını ileri sürmektedir. Bu olay ve Türk Borçlar Kanunu'nun irade bozukluklarına ilişkin hükümleri göz önüne alındığında, (K)'nin durumu hakkında aşağıdaki hukuki nitelemelerden hangisi doğrudur?

1. A) (K)’nin düştüğü yanılma, sözleşmenin zorunlu bir unsuru olarak gördüğü ve iş hayatındaki dürüstlük kurallarınca da temel kabul edilebilecek bir niteliğe ilişkin olduğundan, esaslı bir saik yanılması teşkil eder ve sözleşme ile bağlı olmama hakkı verir.
2. B) (K)’nin, eserin dönemine ilişkin kişisel beklentisi, sözleşmenin içeriğine açıkça dahil edilmediği sürece basit saik yanılması niteliğindedir ve TBK m. 30 uyarınca sözleşmenin geçerliliğini etkilemez.
3. C) Koleksiyoner olan (K)'nin, satın almadan önce gerekli araştırmayı yapmamış olması kusurlu bir davranış olup, TBK m. 35 uyarınca kendi kusuruna dayanarak sözleşmenin iptalini talep etme hakkını ortadan kaldırır.
4. D) Olayda bir açıklama yanılması (beyan hatası) söz konusu olmadığından ve yanılma sadece eserin niteliklerine ilişkin olduğundan, TBK m. 31'de sınırlı olarak sayılan esaslı yanılma hallerinden hiçbiri mevcut değildir.
5. E) Satıcı (S)'nin eseri ima yoluyla olduğundan farklı tanıtarak yüksek bedelle satması aldatma (hile) teşkil ettiğinden, (K) sözleşmeyi ancak aldatma hükümlerine dayanarak iptal edebilir, yanılma hükümlerine başvuramaz.